Energetyka słoneczna w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Średnie nasłonecznienie w Polsce. SolarGIS 2011

Energetyka słoneczna w Polsce – sektor energetyki odnawialnej. Należą do niej: energetyka cieplna przekształcająca energię słoneczną na ciepło i elektroenergetyka – produkująca energię elektryczną.

Na koniec 2014 roku łącznie zainstalowanych i użytkowanych było około 1,7 mln m2 kolektorów słonecznych, co odpowiada 1,2 GWt mocy cieplnej. Całkowita zainstalowana moc kolektorów słonecznych stanowi drugie, po ciepłowniach na biomasę źródło odnawialne wytwarzania „zielonego ciepła” w Polsce. W 2014 roku Polska zajęła czwarte miejsce w sprzedaży instalacji słonecznych wśród krajów europejskich[1].

Całkowita moc podłączonych do sieci elektrowni fotowoltaicznych w Polsce wynosiła na koniec 2012 roku około 1,29 MWp[2]. Według Instytutu Energetyki Odnawialnej, całkowita moc ogniw fotowoltaicznych w Polsce we wrześniu 2014 roku wynosiła około 6,6 MWp[3]. Według URE W połowie 2016 roku moc zainstalowana ogniw PV w Polsce wynosiła 91,82 MWp[4].

Lista systemów fotowoltaicznych w Polsce o mocy powyżej 20 kW[5][6][7][8]:

Rozwój rozproszonej energetyki słonecznej w Polsce wspiera m.in.: Instytut Energetyki Odnawialnej koordynujący w Polsce kampanię Europejskie Słoneczne Dni, Instytut na rzecz Ekorozwoju realizujący kampanię "Dobry Klimat dla Powiatów"[11] czy Zielony Instytut prowadzący kampanię "Demokracja energetyczna"[12].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy