Energetyka słoneczna w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Średnie nasłonecznienie w Polsce. SolarGIS 2011

Energetyka słoneczna w Polsce – sektor energetyki odnawialnej. Należą do niej: energetyka cieplna przekształcająca energię słoneczną na ciepło i elektroenergetyka – produkująca energię elektryczną.

Na koniec 2012 roku łącznie zainstalowanych i użytkowanych było około 1,2 mln m2 kolektorów słonecznych, co odpowiada 848 MW mocy cieplnej (wzrost o 19% w stosunku do 2011 roku). Całkowita zainstalowana moc kolektorów słonecznych stanowi drugie, po ciepłowniach na biomasę źródło odnawialne wytwarzania „zielonego ciepła” w Polsce. W 2012 roku Polska zajęła drugie miejsce w sprzedaży instalacji słonecznych wśród krajów europejskich (w 2011 – czwarte miejsce)[1].

Według Instytutu Energetyki Odnawialnej, całkowita moc ogniw fotowoltaicznych w Polsce we wrześniu 2014 roku wynosiła około 6,6 MWp[2]. Na koniec III kwartału 2015 roku URE podał, że moc zainstalowana ogniw PV w Polsce wynosiła 51,1 MWp[3].

Lista systemów fotowoltaicznych w Polsce o mocy powyżej 20 kW[4][5][6][7]:

natomiast całkowita moc podłączonych do sieci elektrowni fotowoltaicznych w Polsce wynosiła na koniec 2012 roku około 1,290 MW[8].

Rozwój rozproszonej energetyki słonecznej w Polsce wspiera m.in.: Instytut Energetyki Odnawialnej koordynujący w Polsce kampanię Europejskie Słoneczne Dni, Instytut na rzecz Ekorozwoju realizujący kampanię "Dobry Klimat dla Powiatów"[9] czy Zielony Instytut prowadzący kampanię "Demokracja energetyczna"[10].

Przypisy