Enno Littmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Enno Littmann (ur. 16 września 1875, zm. 4 maja 1958) – niemiecki orientalista zajmujący się etiopistyką.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Profesor na uniwersytecie w Tybindze w latach 1921-1951. Był członkiem wielu akademii naukowych, dzięki ekspedycji do Syrii i Etiopii, która przyniosła mu materiały do jego głównych prac.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Eine amtliche Liste der Beduinenstämme des Ostjordanlandes. In: Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins 24, 1901, S. 26–31
  • Neuarabische Volkspoesie, gesammelt und übersetzt. Berlin 1902 ([1]).
  • Semitic Inscriptions. New York 1904 (mit David Magie Jr. und Duana Reed Stuart; [2]).
  • Deutsche Aksum-Expedition. Bd. 1, 3, 4. Reimer, Berlin 1913
  • Semitic Inscriptions. Section A–D. (Syria. Publications of the Princeton University Archaeological Expedition to Syria in 1904–5 and 1909, Division IV), Leyden 1914–49.
  • Morgenländische Wörter im Deutschen. Berlin 1920; dsgl., 2. verm. u. verb. Aufl., Tübingen 1924
  • Vom morgenländischen Floh. Dichtung und Wahrheit über den Floh bei Hebräern, Syriern, Arabern, Abessiniern und Türken. Leipzig 1925
  • Ein Jahrhundert Orientalistik. Lebensbilder aus der Feder von E. L. Herausgegeben von Rudi Paret und Anton Schall, Wiesbaden 1955
  • Wörterbuch der Tigre-Sprache. Lfg. 1–3, Wiesbaden 1956–58
  • Die Erzählungen aus den Tausendundein Nächten. (6 Bände), ​ISBN 3-458-34743-7
  • Arabische Beduinenerzählungen. Olms, Hildesheim 2004, ​ISBN 3-487-12603-6​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]