epsilon Crucis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
epsilon Crucis
ε Cru
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Krzyż Południa
Rektascensja 12h 21m 21s
Deklinacja −60° 24′ 04″
Paralaksa (π) 0,01419 ± 0,00017[1]
Odległość 229,9 ± 2,8 ly
70,47 ± 0,86 pc
Wielkość obserwowana 3,59[1]m
Ruch własny (RA) −170,93 ± 0,14[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) 91,67 ± 0,13[1] mas/rok
Prędkość radialna −4,60 ± 0,10[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy K3 III[2]
Masa 1,7 M[2]
Promień 35 R[2]
Jasność 330[2] L
Wiek ~2 mld lat[2]
Temperatura 4150[2] K
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J12212161-6024040
Cordoba Durchmusterung: CD−59°4221
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 186
Boss General Catalogue: GC 6231
Katalog Henry’ego Drapera: HD 107446
Katalog Hipparcosa: HIP 60260
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4700
SAO Star Catalog: SAO 251862
CPD−59°4188

epsilon Crucis (ε Cru) – gwiazda w gwiazdozbiorze Krzyża Południa, znajdująca się w odległości około 230 lat świetlnych od Słońca.

Charakterystyka obserwacyjna[edytuj]

Jest to piąta co do jasności gwiazda Krzyża Południa, widoczna gołym okiem między jaśniejszymi gwiazdami Acrux i delta Crucis. Jej dostrzeżenie pozwala odróżnić Krzyż Południa od niedalekiego asteryzmu Fałszywego Krzyża[3][4]. Jako część bardzo charakterystycznego gwiazdozbioru jest widoczna na flagach kilku państw, m.in. Australii, Papui-Nowej Gwinei i Samoa (gwiazdy tej nie ma na fladze Nowej Zelandii). Jest to gwiazda zmienna nieregularna, jej obserwowana wielkość gwiazdowa zmienia się od 3,4 do 4,0m bez rozpoznawalnego okresu zmian[2]

Charakterystyka fizyczna[edytuj]

Jest to olbrzym należący do typu widmowego K. Emituje 330 razy więcej promieniowania niż Słońce, ma temperaturę 4150 K, niższą niż temperatura fotosfery Słońca. Ma promień równy 35 promieni Słońca i masę około 1,7 raza większa niż masa Słońca. Gwiazda rozpoczęła życie jako przedstawicielka typu widmowego A około dwóch miliardów lat temu. Nie jest pewne, na jakim etapie ewolucji jest obecnie[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e Epsilon Crucis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h Jim Kaler: Epsilon Crucis (ang.). STARS, 2012-03-30. [dostęp 2017-07-12].
  3. Brian Ventrudo: The False Cross (ang.). One-Minute Astronomer, 2012-02-17. [dostęp 2017-07-12].
  4. Kamil Złoczewski: Kosmos. Przewodnik obserwatora.. T. 68. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 19–21. ISBN 978-83-252-1921-5.