Erik Truffaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erik Truffaz
Ilustracja
Erik Truffaz w Paryżu w roku 2007
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1960
Szwajcaria
Gatunki jazz, pop, Acid jazz, Nu jazz, Post-bop
Zawód trębacz, kompozytor, muzyk
Aktywność od 1990
Wytwórnie płytowe Blue Note Records, EMI
Strona internetowa

Erik Truffaz (ur. 3 kwietnia 1960 w Szwajcarii) – francuski trębacz jazzowy[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 6 lat zaczął się uczyć grać pod opieką swojego ojca – również muzyka, a od 8 roku życia występuje publicznie. W 1973 grał już w zespole na ogół na balach, jednak dość szybko przestał się interesować muzyką taneczną. W 1975 rozpoczął występy z René Estève. Rok później rzucił szkołę, by oddać się całkowicie muzyce – studiował fortepian. W 1980 spotkał Marca Erbettę i wspólnie założyli zespół Orange – grali połączenie funku i jazzu. Trzy lata później wstąpił do brazylijskiego zepołu Cruzeiro du sul, wraz z nim wystąpił między innymi w Montreux, a także nagrał 3 płyty. W tym czasie utrzymywał się głównie z udzielania lekcji gry na fortepianie.

W swoje trzydzieste urodziny postanawia założyć własny zespół w skład którego wchodzą: Marcelo Giuliani na basie, Marc Erbetta, Pierre i Luc Vallet na fortepianie, a także Maurice Magnoni na saksofonie. W 1993 wygrywają nagrodę specjalną jury na konkursie "la Défense de la ville de Paris". Koncertuje między innymi z raperami (Nya i Pierre Audeta). W 1995 w Awinionie po koncercie podchodzi do niego Habib Achour, którego 15 lat wcześniej uczył grać na fortepianie i proponuje współpracę. Dzięki niemu i pośrednictwu głównego producenta EMI ich płyta Out of dream zostanie wydana przez Blue Note w 1997 (jako pierwsza w historii francuska grupa). Następnie wydają album The Dawn, a następnie Bending New Corners, którego promocję kończy koncert w Hali Olipmii w Paryżu w 2001. Następne albumy i przedsięwzięcia są dalszymi eksperymentami, zabawą konwencją (od jazzu po pop). Od 2002 Erik Truffaz Quartet występuje w nowym-starym składzie Marc Erbetta, Marcello Guilliani, Patrick Muller. Grają oni muzykę stanowiącą bardzo ciekawą kombinację jazzu, rocka, rapu, drum'n'bassu czy popu. Niewątpliwie jest to bardzo ważny artysta na światowej scenie, tworzący nowe granice i standardy.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nina Valéria (1994)
  • Out of a Dream (1997)
  • The Dawn (1998)
  • Bending New Corners (1999)
  • The Mask (2000)
  • Mantis (2001)
  • ReVisité (2001)
  • Magrouni (2002)
  • Tales of the Lighthouse (2002)
  • The Walk of the Giant Turtle (2003)
  • Saloua (2005)
  • Face-à-face (2CD Live & DVD) (2006)
  • Arkhangelsk (2007)
  • Benares (2008)
  • Mexico (2008)
  • Paris (2008)
  • In between (2010)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]