Biegi płotkarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zawodniczki podczas biegu na 100 m przez płotki (IO Atlanta 1996)

Biegi płotkarskie – rodzaj biegowych konkurencji lekkoatletycznych, w którym zawodnicy podczas biegu pokonują równomiernie rozstawione płotki.

Na zawodach lekkoatletycznych mężczyźni i kobiety rozgrywają po dwa dystanse biegów płotkarskich:

Wysokość płotków zależy od dystansu i płci zawodników:

  • 106,70 cm – w biegu na 110 m ppł mężczyzn,
  • 91,40 cm – w biegu na 400 m ppł mężczyzn,
  • 84,00 cm – w biegu na 100 m ppł kobiet,
  • 76,20 cm – w biegu na 400 m ppł kobiet.

Krótkie biegi płotkarskie stanowią też jedną z konkurencji wieloboju (siedmioboju kobiet i dziesięcioboju mężczyzn).

W hali są rozgrywane przede wszystkim krótkie biegi płotkarskie: na imprezach mistrzowskich bieg na 60 metrów (płotki o wysokości 106,70 cm u mężczyzn i 84,00 cm u kobiet), na mityngach czasem bieg na 50 metrów, rzadkością są biegi na "niskich" płotkach (na 300 lub 400 metrów).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło bieg przez płotki w Wikisłowniku