Erna Solberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erna Solberg
Erna Solberg, Wesenberg, 2011 (1).jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1961
Bergen
Premier Norwegii
Okres od 16 października 2013
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Jens Stoltenberg
Przewodnicząca Partii Konserwatywnej
Okres od 9 maja 2004
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Poprzednik Jan Petersen
Odznaczenia
Komandor Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa

Erna Solberg (ur. 24 lutego 1961 w Bergen) – norweska polityk, od 2004 przewodnicząca Partii Konserwatywnej (Høyre). Minister samorządu terytorialnego i rozwoju regionalnego w latach 2001–2005. Od 16 października 2013 premier Norwegii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1986 ukończyła socjologię, nauki polityczne, statystykę i ekonomię na Uniwersytecie w Bergen[1].

W latach 1979–1980 była członkinią Rady Narodowej ds. Szkolnictwa Średniego. W latach 1979–1983 wchodziła w skład rady ds. szkolnictwa w Bergen. Od 1986 do 1988 była członkinią senatu Uniwersytetu w Bergen, a w latach 1997–1989 członkinią komisji edukacyjnej w tym mieście[1].

W 1989 została po raz pierwszy wybrana w skład Stortingu z ramienia Høyre, reprezentując okręg Hordaland. W wyborach w 1993, 1997, 2001, 2005 oraz 2009 odnawiała mandat deputowanej. Od 1993 do 1994 pełniła funkcję przewodniczącej Narodowego Stowarzyszenia Konserwatywnych Kobiet. W latach 1994–1998 była odpowiedzialna za sprawy kobiet w Partii Konserwatywnej[1].

W 2001 została ministrem samorządu terytorialnego i rozwoju regionalnego w gabinecie Kjella Magne Bondevika. Przez twardą politykę, jaką prowadziła w swoim resorcie, zyskała w mediach przydomek „Żelaznej Erny” („Jern-Erna”)[2]. Urząd ministra zajmowała do 2005[1].

W latach 1995–2002 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Partii Konserwatywnej, a w 2004 została jej przewodniczącą, zastępując na stanowisku Jana Petersena[1]. W 2013 konserwatyści zajęli drugie miejsce w wyborach (Erna Solberg ponownie została wybrana do Stortingu), ustępując Partii Pracy. Koalicja skupiona wokół tej ostatniej utraciła większość parlamentarną. 16 października 2013 objęła urząd premiera Norwegii, stając na czele koalicji z Partią Postępu, którą wsparły również partie liberalna i chrześcijańska.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Erna Solberg (ang.). stortinget.no. [dostęp 2013-08-02].
  2. Johannes Morken: Erna Solberg varsler tøffere integrering (norw.). vl.no, 8 maja 2009. [dostęp 2013-08-02].