Ernest Adam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest Adam
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1868
Lwów
Data i miejsce śmierci 22 listopada 1926
Lwów
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 1922
do 1926
Przynależność polityczna Związek Ludowo-Narodowy

Ernest Adam (ur. 2 marca 1868 we Lwowie, zm. 22 listopada 1926 tamże) – polski prawnik, finansista, polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Gimnazjum im. Franciszka Józefa. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim oraz w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskując tamże tytuł doktora prawa 20 lipca 1894. W latach 1889–1890 był prezesem Lwowskiej Czytelni Akademickiej[1], działaczem Sokoła oraz prezesem Zetu na Galicję Wschodnią. W 1892 był jednym z założycieli Towarzystwa Szkoły Ludowej, jednym z autorów jego statutu, wiceprezes, w latach 1920–1926 prezesem TSL i otrzymał tytuł członka honorowego[2].

Członek korespondent Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu od 1895 roku[3]. W latach 1896–1898 był redaktorem „Przeglądu Wszechpolskiego”, a od 1902 członkiem redakcji Słowa Polskiego we Lwowie. W latach 1896–1906 pełnił funkcję sekretarza Izby Handlowej i Przemysłowej we Lwowie. Według stanu z 1914 był członkiem rady nadzorczej Własnego Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie[4]. Był członkiem Ligi Narodowej, a w latach 1905–1915, 1918–1926 przedstawicielem endecji w Radzie Miejskiej Lwowa[1].

W 1908 został posłem do Sejmu Krajowego IX kadencji z okręgu Lwów, mandat poselski miał pełnić również w czasie posiedzeń X kadencji Sejmu przerwanej jednak w 1914 po wybuchu I wojny światowej. Członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie w listopadzie 1918 roku[5]. 24 listopada 1918 Ernest Adam został członkiem polskiego Tymczasowego Komitetu Rządzącego podczas obrony Lwowa, a następnie w styczniu 1919 posłem do Sejmu Ustawodawczego. W tym samym roku powierzono mu również funkcję prezesa Polskiej Kasy Pożyczkowej, którą pełnił przez 1 rok. W latach 1922–1926 był senatorem I kadencji Senatu II RP[1] wybrany jako reprezentant koalicji Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, który do senatu wprowadził w tych wyborach 48 senatorów. Zmarł 8 miesięcy przed końcem kadencji we Lwowie, został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c A. Wątor, Liga Narodowa w Galicji-Małopolsce i jej działacze, Toruń 2020, s. 185.
  2. Sprawozdanie z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912. Kraków: 1913, s. LXXIII.
  3. Sprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswylu za Rok ...., 1899, s. 7.
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 1048.
  5. Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918-1919, t. I, Warszawa 2010, s. 34.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]