Ernest Bisanz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest Bisanz
podpułkownik służby inżynieryjno-saperskiej podpułkownik służby inżynieryjno-saperskiej
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1884
Lwów
Data śmierci 18 października 1945
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 6 Pułk Saperów,
DOK X
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

Ernest Bisanz (ur. 18 stycznia 1884 we Lwowie, zm. 18 października 1945) – podpułkownik inżynier saperów Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ernest Bisanz urodził się 18 stycznia 1884 we Lwowie[1]. Był wyznania ewangelickiego[2]. W 1905 w C. K. I Gimnazjum w Przemyślu ukończył z odznaczeniem VIII klasę oraz zdał egzamin dojrzałości[2][3] (w tej szkole uczyli się wówczas także Ewald Bisanz, ur. 1888, późniejszy kapitan rezerwy wojsk kolejowych Wojska Polskiego[4][5] oraz Alfred Bisanz 1890-1951, późniejszy oficer wojsk ukraińskich)[6]. Następnie ukończył studia z tytułem inżyniera. Od 1912 należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie[7]. W drugiej dekadzie XX wieku pracował w Wydziale Krajowym[8].

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika[9]. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[10][11]. W 1923 jako oficer nadetatowy 6 pułku saperów z Przemyśla był drugim oficerem w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w tym samym mieście[12][13]. W 1934 jako podpułkownika przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer w dyspozycji dowódcy O.K. VI i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[14]. Do 1939 figurował pod adresem ulicy Wałowej 3 we Lwowie[15].

Podczas II wojny światowej był oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w stopniu podpułkownika[1]. Zmarł 18 października 1945[1]. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym w Ramleh w Palestynie (miejsce C-11-4)[1][16].

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]