Estação de Santa Apolónia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Estação de Santa Apolónia
Estação Ferroviária de Lisboa-Santa Apolónia
Hala peronowa
Hala peronowa
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona
Lokalizacja Avenida Infante Dom Henrique, São Vicente de Fora
Zarządca REFER
Data otwarcia 1865
Dane techniczne
Liczba peronów 4
Liczba krawędzi
peronowych
6
Liczba torów
w ruchu pasażerskim
6
Kasy link= T
Przejścia nadziemne link= N
Przejścia podziemne link= N
Linie kolejowe
Położenie na mapie Lizbony
Mapa lokalizacyjna Lizbony
Estação de Santa Apolónia
Estação de Santa Apolónia
Położenie na mapie Portugalii
Mapa lokalizacyjna Portugalii
Estação de Santa Apolónia
Estação de Santa Apolónia
Ziemia 38°42′50,4″N 9°07′22,0″W/38,714000 -9,122778
Strona internetowa
Portal Portal Transport szynowy

Lisboa-Santa Apolóniastacja kolejowa w Lizbonie, w Portugalii. Jest stacją początkową dla głównej linii kolejowej Portugalii Linha do Norte. Została otwarta 1 maja 1865[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Widok na budynek nocą od strony peronów

Znajduje się w dzielnicy São Vicente de Fora, w Lizbonie, na Avenida Infante Dom Henrique.

Jest jednym z trzech czynnych terminali kolejowych obsługujących Lizbonę. Pozostałe to:

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Widok ogólny na budynek dworca

Główna fasada budynku dworca jest symetryczna i nawiązuje do neoklasycyzmu, o czym świadczą dekoracje balkonów, drzwi i ościeżnicy oraz okrągłe łuki okien[2]. Budynek ma 117 metrów długości, 24,60 m szerokości i maksymalną wysokość 13 metrów. Materiały użyte do jego budowy to cegła, wapień kamieniarski, kute żelazo, drewno (sosna) i szkło.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Stacja posiada 6 torów kolejowych o długości w przedziale między 250 a 335 metrów; cztery perony mają długość od 172 do 348 metrów i wysokość 60-70 cm[3].

Usługi[edytuj | edytuj kod]

Obecnie obsługiwana jest przez portugalskiego przewoźnika kolejowego, Comboios de Portugal, jest stacją początkową lub końcową dla pociągów krajowych, w tym:

Jest to również początkiem/końcem dla pociągów międzynarodowych:

Wewnątrz stacja znajduje się pasaż handlowy, supermarket "Pingo Doce", kilka barów, restauracja, kiosk i biuro wynajmu samochodów.

na zewnątrz posiada podłączenie do kilku linii autobusów Carris i do metra w Lizbonie, bezpośrednio łącząc stację z wieloma miejscami w mieście. W pobliżu znajdują się sklepy spożywcze, restauracje, bary, apteka, poczta, a nawet terminal rzeczny Lisboa Santa Apolónia.

Linie kolejowe[edytuj | edytuj kod]

Transport miejski[edytuj | edytuj kod]

Logo ccfl.png Autobusy Carris:

Linia Kierunki Trasa
2 0 6 Cais do Sodré ⇄ Senhor Roubado ML Santa Apolónia - Sapadores - Praça do Chile - Av. Roma - Musgueira - Lumiar - Senhor Roubado ML
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré
2 1 0 Cais do Sodré ⇄ Prior Velho Santa Apolónia - Xabregas - Poço do Bispo - Olivais - Estação Oriente - Moscavide - Portela - Prior Velho
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré
7 0 6 Santa Apolónia ⇄ Cais do Sodré Santa Apolónia - Vale Escuro - Praça do Chile - Gomes Freire - Marquês de Pombal - São Bento - Santos - Cais do Sodré
7 1 2 Santa Apolónia ⇄ Alcântara-Mar Santa Apolónia - Sapadores - Gomes Freire - Marquês de Pombal - Campolide - Alcântara Mar
7 2 8 ResteloPortela Santa Apolónia - Xabregas - Poço do Bispo - Parque das Nações Sul - Estação Oriente - Moscavide - Portela
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré - Alcântara - Belém - Restelo
7 3 4 Santa Apolónia ⇄ Martim Moniz Santa Apolónia - Graça - Martim Moniz
7 3 5 Cais do Sodré ⇄ Hospital de Santa Maria Santa Apolónia - Sapadores - Praça do Chile - Al.Afonso Henriques - Av. Roma - Campo Grande - Hospital de Santa Maria
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré
7 5 9 Restauradores ⇄ Estação do Oriente Santa Apolónia - Xabregas - Bairro Madre Deus - Bairro do Condado - Bairro das Amendoeiras I.S.E.L. - Olivais Sul - Encarnação - Olivais Norte - Moscavide - Estação Oriente
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Restauradores
EXPRESSO

7 8 1

Cais do SodréPrior Velho Santa Apolónia - Xabregas - Poço do Bispo - Parque das Nações Sul - Olivais Sul - Olivais Norte - Prior Velho
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré
EXPRESSO

7 8 2

Cais do Sodré ⇄ Moscavide Santa Apolónia - Xabregas - Poço do Bispo - Cabo Ruivo - Estação Oriente - Moscavide
Santa Apolónia - Sul e Sueste - Cais do Sodré
7 9 4 Sul e Sueste ⇄ Estação do Oriente Santa Apolónia - Xabregas - Chelas - C.C. Belavista - Bairro da Flamenga - Bairro dos Loios - Bairro das Amendoeiras I.S.E.L. - Cabo Ruivo - Estação Oriente
Santa Apolónia - Sul e Sueste
Ponte-Bus Santa Apolónia ⇄ Cais do Sodré

MetroLisboa-linha-azul.png Metro w Lizbonie:

Logo CP 2.svg Miejska sieć pociągów CP Lisboa obsługuje następujące miejsca w Lizbonie:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Planowanie[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1844 roku został założony projekt z inicjatywy José Bernardo da Costa Cabral, Companhia das Obras Públicas, w którym jednym z głównych celów było budowa linii kolejowej pomiędzy Lizboną i Hiszpanią oraz połączenie kolei ze statkami w stolicy Portugalii. W tym czasie powstały Cais da América i Cais da Europa, pozwalające pasażerom z całej Europy, pociągiem dostać się na bezpośredni transfer na statek wycieczkowym płynącym w kierunku Ameryki[4].

Oryginalny plan budowy tego połączenia zakładał budowę na Cais dos Soldados; jednak w grudniu 1852 roku inżynier Thomas Rumball zaproponowała dwie alternatywy, obok Museu Militar de Lisboa, lub w pobliżu Largo do Intendente. Kolejny inżynier, Harcourt White odrzucił także w styczniu 1853 r opcję Cais dos Soldados, stwierdzając, że nie było w tym miejscu, wystarczająco dużo miejsca do budowy stacji. Zamiast tego zasugerował miejsce obok rzeki, przy kościele w Xabregas, gdzie w tym czasie, było bardzo dużo wolnego miejsca. Komitet Wykonawczy został powołany do planowania budowy stacji Lizbona, który proponował budowę w obszarze Rocha do Conde de Óbidos, dla obiektów zarówno pasażerskich jak i towarowych. Budowa połączenia kolejowego do Hiszpanii rozpoczęła się w tym roku, pod zarządem Fontes Pereira de Melo.

Budynek dworca w 1908

Ostateczny projekt na budowę Cais dos Soldados został zatwierdzony przez rząd w dniu 8 marca 1854; plan ten zakładał różne dworce kolejowe dla pasażerów i towarów, warsztaty naprawcze, lokomotywownię i kilka dróg serwisowych. Do budynku pasażerskiego, już w 1852 roku dodano teren dawnego klasztoru Santa Apolónia, ale konieczne byłoby wyburzenie Arsenału, którego w tym czasie nie było.

Jednak, kiedy to został otwarty pierwszy odcinek Caminho de Ferro do Leste, pomiędzy Carregado i Lizboną w dniu 28 września 1856 roku to jeszcze nie rozpoczęto budowy tej stacji, a terminal został umieszczony w tymczasowym budynku obok Pałacu Coimbra[5].

Budowa i inauguracja[edytuj | edytuj kod]

Projekt został zrealizowany przez Angela Arribas Ugarte, a prace została przeprowadzone przez inżyniera João Evangelista de Abreu i głównego inżyniera, Lecrenier. Budynek został wybudowany przez Oppermann. Stacja została otwarta w dniu 1 maja 1865. w 1873 roku otwarto pierwszą linię tramwaju konnego w Lizbonie, łącząć stację Santa Apolónia z Santos[6].

Wiek XX[edytuj | edytuj kod]

Między 1967 i 1989 roku, istniało połączenie międzynarodowe TER Lisboa Expresso, które obsługiwało połączenia między Lizboną i Madrytem.

Wiek XXI[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2007 roku stacja została podłączona do sieci metra w Lizbonie (niebieska linia).

Burmistrz Lizbony António Costa, obronił w 2008 roku, stacja kolejową przed zamknięciem i przejęciu ruchu przez terminal rejsowy.

Przypisy

  1. Santos (1989), p. 328
  2. Blog Arquitectura do Ferro
  3. (6 de Janeiro de 2011) "Directório da Rede 2012": 73. Rede Ferroviária Nacional.
  4. Martins et al, 1996:11
  5. Martins et al, 1996:15
  6. Martins et al, 1996:29

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • MARTINS, João Paulo, BRION, Madalena, SOUSA, Miguel de, LEVY, Maurício, AMORIM, Óscar. O Caminho de Ferro Revisitado: O Caminho de Ferro em Portugal de 1856 a 1996. [S.l.]: Caminhos de Ferro Portugueses, 1996. 446 p.
  • QUEIRÓS, Eça de. Os Maias. 5ª ed. Mem Martins: Edições Europa-América, 1998. 608 p.
  • SANTOS, José Coelho. O Palácio de Cristal e Arquitectura de Ferro no Porto em Meados do Século XIX. Porto: Fundação Engenheiro António de Almeida, 1989. 387 p.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Lisboa-Santa Apolónia
Linia Linha do Norte (km linii: 0,000)
BSicon lBHF.svg