António Costa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
António Costa
António Costa 2014 (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1961
Lizbona
Premier Portugalii
Okres od 26 listopada 2015
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik Pedro Passos Coelho
Burmistrz Lizbony
Okres od 2007
do 2015
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik Carmona Rodrigues
Następca Fernando Medina
AssinaturaAntónioCosta.svg
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Komandor Orderu Rio Branco (Brazylia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Chile) Order Krzyża Ziemi Maryjnej III Klasy (Estonia) Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (od 2003) Wielki Krzyż Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Krzyż Wielki Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Krzyż Wielki Orderu Pro Merito Melitensi

António Luís Santos da Costa (ur. 17 lipca 1961 w Lizbonie) – portugalski polityk i prawnik, minister, poseł i eurodeputowany. Od 2007 do 2015 burmistrz Lizbony, od 2014 sekretarz generalny Partii Socjalistycznej, od 2015 premier Portugalii.

Życiorys[edytuj]

Syn pisarza Orlanda da Costy, pochodzącego z Goa[1]. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lizbońskiego Zaangażował się w młodości w działalność Partii Socjalistycznej. Staż zawodowy odbywał w biurze późniejszego prezydenta Portugalii Jorge Sampaio. W latach 80. kierował organizacją studencką oraz jej organem prasowym. Zawodowo praktykował jako adwokat.

Zasiadał w radzie miejskiej Lizbony, a od 1991 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Republiki. W rządach socjalistów pełnił funkcję sekretarza stanu ds. parlamentarnych, następnie w latach 1995–1997 ministra ds. parlamentarnych. Później przez dwa lata był ministrem sprawiedliwości, wreszcie od 1999 do 2002 ministrem stanu. Po odejściu z rządu kierował frakcją deputowanych Partii Socjalistycznej.

W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Był członkiem Grupy Socjalistycznej i wiceprzewodniczącym PE[2]. W 2005 zrezygnował z zasiadania w Europarlamencie w związku z objęciem urzędu ministra spraw wewnętrznych w gabinecie José Sócratesa.

Z administracji rządowej odszedł w 2007 w związku z wyborem na stanowisko burmistrza Lizbony. Reelekcję uzyskał w 2009. W 2014 został liderem portugalskich socjalistów. Urząd burmistrza portugalskiej stolicy sprawował do kwietnia 2015, gdy zrezygnował, by skupić się na prowadzeniu kampanii wyborczej[3]. W wyborach w październiku tego samego roku socjaliści ulegli centroprawicowej koalicji, António Costa uzyskał natomiast mandat posła do Zgromadzenia Republiki.

Lider socjalistów odmówił wsparcia mniejszościowego rządu Pedra Passosa Coelho. Sam uzyskał wsparcie ze strony ugrupowań eurosceptycznych i komunistycznych – Bloku Lewicy oraz Unitarnej Koalicji Demokratycznej, z którymi przegłosował wotum nieufności dla gabinetu centroprawicy[4]. 24 listopada został desygnowany na urząd premiera[5], a dwa dni później zaprzysiężony wraz z ministrami swojego mniejszościowego rządu[6].

Odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Then Came A Gandhi (ang.). outlookindia.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 2016-06-30].
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-10-13].
  3. Lisbon Socialist mayor steps down to campaign for Portugal PM (ang.). reuters.com, 1 kwietnia 2015. [dostęp 2015-10-13].
  4. Portuguese MPs force minority government to quit over austerity (ang.). theguardian.com, 10 listopada 2015. [dostęp 2015-11-22].
  5. Presidente da República indicou Secretário-Geral do PS para Primeiro-Ministro (port.). presidencia.pt, 24 listopada 2015. [dostęp 2015-11-27].
  6. Presidente da República aceitou proposta de nomeação e marcou tomada de posse do XXI Governo Constitucional (port.). presidencia.pt, 25 listopada 2015. [dostęp 2015-11-27].
  7. Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 2016-06-20].
  8. a b c d e f g h i Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Estrangeiras (port.). presidencia.pt. [dostęp 2016-06-20].
  9. M.P. z 2012 r. poz. 764

Bibliografia[edytuj]