Extreme metal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Extreme metal – ogólne pojęcie, dotyczące kilku podgatunków muzyki metalowej, które rozwijały się od wczesnych lat 80. XX wieku. Zostało zdefiniowane jako „grupa podgatunków metalu charakteryzujących się transgresją dźwiękową, werbalną i wizualną”[1]. Termin ten zwykle odnosi się do bardziej agresywnego, ostrzejszego, undergroundowego, niekomercjalizowanego stylu związanego z gatunkami: speed metal, thrash metal, black metal, doom metal oraz najbardziej ekstremalnym ze wszystkim – death metalem[2].

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Do metalu ekstremalnego można zaliczyć odmiany undergroundowe, o nadzwyczaj szybkim lub wolnym tempie, z growlingiem, nisko zestrojonymi gitarami, szczególnie agresywne[3]. Pomimo że wiążą się z nim raczej gatunki podziemne, to jednak metal ekstremalny ma dość sporą rzeszę fanów.

Główne gatunki[edytuj | edytuj kod]

Do głównych podgatunków należą[2]:

Główne podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Gatunki fuzyjne[edytuj | edytuj kod]

Fuzje pomiędzy gatunkami metalu ekstremalnego[edytuj | edytuj kod]

Fuzje z innymi gatunkami metalu[edytuj | edytuj kod]

Fuzje z punk rockiem[edytuj | edytuj kod]

Fuzje z southern rockiem[edytuj | edytuj kod]

Fuzje z hard rockiem[edytuj | edytuj kod]

Fuzje z innymi stylami[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Julian Schaap and Pauwke Berkers. "Grunting Alone? Online Gender Inequality in Extreme Metal Music" in IASPM Journal. Vol.4, no.1 (2014) str. 101
  2. a b K. Kahn-Harris, Extreme Metal: Music and Culture on the Edge (Berg Publishers, 2007), ISBN 1-84520-399-2, str. 31.
  3. Andy R. Brown, Karl Spracklen, Keith Kahn-Harris, Niall Scott: Global Metal Music and Culture: Current Directions in Metal Studies. Routledge, 2016, s. 125. ISBN 978-1-317-58725-5.