Fahd ibn Abd al-Aziz Al Su’ud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Fahd ibn Abd al-Aziz as-Saud)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fahd ibn Abd al-Aziz Al Su’ud
ilustracja
Król Arabii Saudyjskiej
Okres panowania od 13 czerwca 1982
do 1 sierpnia 2005
Poprzednik Chalid ibn Abd al-Aziz Al Su’ud
Następca Abd Allah ibn Abd al-Aziz Al Su’ud
Dane biograficzne
Data urodzenia 16 marca 1921
Data śmierci 1 sierpnia 2005
Ojciec Abd al-Aziz ibn Su’ud
Matka Hasa bint as-Sudajri

Fahd ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (arab.: فهد بن عبد العزيز آل سعود Fahd ibn ’Abd al-Azīz Āl Su’ūd; ur. 16 marca 1921 w Rijadzie, zm. 1 sierpnia 2005) – król Arabii Saudyjskiej od 1982 do 2005.

Jego ojcem był twórca współczesnej monarchii saudyjskiej, król Abd al-Aziz ibn Su’ud. Fahd studiował w krajach arabskich, w USA oraz w Europie Zachodniej. Brał udział w pierwszej sesji ONZ w 1945 w Nowym Jorku. W 1953 roku został mianowany ministrem oświaty, w tym samym roku reprezentował Arabię Saudyjską na koronacji królowej Anglii Elżbiety II. Od 1962 do 1975 roku był ministrem spraw wewnętrznych, 1964–1975 II wiceprzewodniczącym Rady Konsultacyjnej (doradczego organu króla). Po zabójstwie przyrodniego brata Fajsala (1975) i wstąpieniu na tron Chalida został mianowany I wiceprzewodniczącym Rady Konsultacyjnej oraz wyznaczony na następcę tronu. Kontynuował działalność dyplomatyczną, w 1979 roku podpisał porozumienie o współpracy gospodarczej i wojskowej z USA.

Po śmierci króla Chalida (13 czerwca 1982 r.) wstąpił na tron. Prowadził politykę rozwoju gospodarczego i technicznego Arabii Saudyjskiej, jednocześnie utrzymując dobre kontakty z Amerykanami (m.in. zwrócił się o pomoc wojskową w 1990 roku po zajęciu przez Irak Kuwejtu). Od 1996 r. ciężko chory, w obowiązkach państwowych był faktycznie zastępowany przez brata, następcę tronu księcia Abd Allaha. 1 sierpnia 2005 roku zmarł.

Podawane są również inne lata urodzenia króla Fahda: 1920, 1921, 1922.