Farim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Farim
Ilustracja
Mieszkańcy Farim (1974)
Herb
Herb
Państwo  Gwinea Bissau
Region Oio
Populacja 
• liczba ludności

8661 (2009)[1]
Położenie na mapie Gwinei Bissau
Mapa lokalizacyjna Gwinei Bissau
Farim
Farim
Ziemia12°29′N 15°13′W/12,483333 -15,216667
Położenie miasta

Farimmiasto w północnej Gwinei Bissau, stolica Regionu Oio. Liczy około 8661 mieszkańców (2009).

Farim jest stolicą rozległego sektora o powierzchni 1531,5 km²[2], który zamieszkuje 48264 osób, większość mieszkańców pochodzi z ludu Mandinka, część z ludu Fulbe[3]

Farim leży 115 km na północ od stolicy kraju Bissau, na północnym brzegu rzeki Cacheu, 220 km w górę od jej ujścia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone w 1641 przez burmistrza Cacheu, który przekonał osadników i poszukiwaczy przygód pochodzących z Portugalii, tak zwanych Lançados, z dużego miasta Géba położonego około 70 km na południowy wschód, aby przenieśli się do miejsca, w którym byliby mniej podatni na atak dzikich plemion afrykańskich. Nazwa miasta wywodzi się od tytułu "farim" , który nosił lokalny przywódca plemienia Mandinka. Sami członkowie plemion Mandinka i Sonink nazywali miasto Tubabodaga czyli "Biała Wioska". Miasto doskonale nadawało się jako miasto portowe, ponieważ sama rzeka Cacheu była żeglowna przez cały rok, szczególnie dla łodzi żaglowych z Cacheu.

10 listopada 1696 miał miejsce atak z położonej na południowy-zachód miejscowości Canico, które było wówczas miastem garnizonowym. W późniejszym czasie okolice Farim pozostawały spokojne, dopiero w latach 1897–1902 Farim znów służyło jako baza dla operacji wojskowych przeciwko Oio. Rozwój Farim rozpoczął się po 1910, gdy ulokowało się tu ponad 20 firm handlowych. W 1913 Farim uzyskało status miasta (Vila).

W 1925 Farim stało się centrum handlu, które zaczęło przyciągać ludzi z całego świata. Szczególne zainteresowanie wykazywali kupcy libańscy i syryjscy, który prowadzili handel orzeszkami ziemnymi i drewnem.

W czasie portugalskiej wojny kolonialnej, która trwała w Gwinei-Bissau od 1963 do 1974 w okolicach Farim przebiegała szczególnie wyjątkowo burzliwie, miało to bardzo negatywny wpływ na lokalną gospodarkę. 1 listopada 1965 członkowie marksistowskiego ruchu niepodległościowego PAIGC zamordowali 20 i ranili ponad 70 osób[4]. 30 stycznia 1973 przygotowano tu zasadzkę na bojowniczkę ruchu oporu Titinę Silá, która została w Farim pojmana i zabita. Jej śmierć oraz masakrę z 1965 upamiętnia pomnik.

Sektor Farim[edytuj | edytuj kod]

Miasto Farim jest podzielone na dwanaście dużych dzielnic, z podziałem na 23 mniejsze dzielnice (Bairros). Farim jest stolicą sektora składającego się łącznie z 257 wiosek, wiele z nich to małe osady plemienne (Tabancas), na czele których stoi wódź lub tzw. król społeczności. Do największych wsi w sektorze należą:

  • Bafata Oio (1298 mieszkańców w dwóch osadach)
  • Binar (517 mieszkańców)
  • Binta (878 mieszkańców)
  • Bricama (1825 mieszkańców w pięciu osadach)
  • Canico Lenque Croto (666 mieszkańców)
  • Conhaco Cola (451 mieszkańców)
  • Cumbijã (590 mieszkańców)
  • Cuntima (1159 mieszkańców w dwóch osadach)
  • Fambanta Sansanotó (542 mieszkańców)
  • Farim (8661 mieszkańców w dwunastu dzielnicach)
  • Farinco Mandinga Sansanco (1046 mieszkańców)
  • Gundadje (728 mieszkańców)
  • Jumbembe (wieś plemienia Mandinka z 592 mieszkańcami i wieś plemienia Fulbe z 92 mieszkańcami)
  • Salquenhedim (793 mieszkańców)
  • Salquenhe Ba (1022 mieszkańców)
  • Sansancutoto (890 mieszkańców)
  • Udjeque (831 mieszkańców)

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Duże znaczenie gospodarcze miasta Farim wynika z bliskości granicy z Senegalem[5]. Największe znaczenie ma połów i przetwórstwo ryb i krabów oraz rozległe uprawy nerkowca[6]. Badania geologiczne potwierdziły występujące bogate złoża fosforanów, ale ich wydobycia nie rozpoczęto[7].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Asfaltowa droga o długości 55 km między Farim i Mansôa jest uważana za najlepszą drogę w Gwinei-Bissau, gdzie zazwyczaj występują złe warunki drogowe. Pozostały odcinek 115 km drogi między Farim a stolicą Bissau jest w stosunkowo dobrym stanie[8].

Port Farim ma znaczenie dla lokalnego handlu, na jego wysokości przez rzekę Cacheu przepływa prom.

W Farim znajduje się lotnisko posługujące się kodem ICAO GGFR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. População por região, sector e localidades por sexo censo 2009, Instituto Nacional de Estatística Guiné-Bissau
  2. Boletim Estatístico da Guiné-Bissau, Giuné-Bissau em números 2015, Institito Nacional de Esttística da Giuné-Bissau 2015, 13.12.2017
  3. Ethnologue, SIL International Publications 2015
  4. Der dritte Weg. Portugal in Afrika, Lizbona 1973, s. 10
  5. Joana Benzinho, Marta Rosa: À Descoberta da Guiné-Bissau, Afectos com Letras/EU, Pombal 2015, ​ISBN 978-989-20-6252-5​, s. 101
  6. Joana Benzinho, Marta Rosa: À Descoberta da Guiné-Bissau, Afectos com Letras/EU, Pombal 2015, ​ISBN 978-989-20-6252-5​, s. 98
  7. Joana Benzinho, Marta Rosa: À Descoberta da Guiné-Bissau, Afectos com Letras/EU, Pombal 2015, ​ISBN 978-989-20-6252-5​, s. 19
  8. Joana Benzinho, Marta Rosa: À Descoberta da Guiné-Bissau, Afectos com Letras/EU, Pombal 2015, ​ISBN 978-989-20-6252-5​, s. 99