Feng Menglong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Feng.
Feng Menglong
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 冯梦龙
Pismo tradycyjne 馮夢龍
Hanyu pinyin Féng Mènglóng
Wade-Giles Feng Meng-lung

Feng Menglong (ur. 1574 w Changzhou w prow. Jiangsu, zm. 1645) – chiński poeta, historyk i pisarz z czasów późnej dynastii Ming.

Pisał w języku potocznym; większość jego prac to ówczesna literatura "popularna", której był zapalonym i niestrudzonym kolekcjonerem, redaktorem i propagatorem (mimo, że nie była ono wysoko ceniona przez konfucjańskie elity): edycje i kompilacje historii, powieści, almanachów itp.. Jego najbardziej znane powieści to Pingyao Zhuan (Rewolta Maga) i Dongzhou Lieguo Zhi (Dzieje Królestw Walczących Wschodniej Epoki Zhou); w 1620 wydał Gujin Xiaoshuo (Stare i nowe opowiadania); zbiór ten, pod zmienionym tytułem Yushi mingyan ("Jasne pouczenia dla nauczaniu świata") wraz ze zbiorami Jingshi tongyan ("Pospolite pouczenia dla ostrzeżenia świata", 1624) i Xingshi hengyan ("Ciągłe pouczenia dla obudzenia świata", 1627) tworzą razem cykl Sanyan ("Trzy pouczenia"), uznawany za jego najważniejsze dzieło. Oprócz tego był redaktorem dramatów, a także wydał kolekcję anegdot i dowcipów.

Był zwolennikiem szkoły filozoficznej Wang Yangminga, a w szczególności jego następcy Li Zhi, który podkreślał wagę wyrażania ludzkich uczuć i zachowań w literaturze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Victor H. Mair: The shorter Columbia anthology of traditional Chinese literature. New York: Columbia University Press, 2000, s. 285. ISBN 0-231-11999-2.
  • David L. Rolston: Traditional Chinese fiction and fiction commentary : reading and writing between the line. Stanford, Calif.: Stanford University Press, 1997, s. 270-273. ISBN 0-8047-2720-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]