Figowiec benjamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Figowiec benjamina
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd różowce
Rodzina morwowate
Rodzaj figowiec
Gatunek figowiec benjamina
Nazwa systematyczna
Ficus benjamina L.
Mant. pl. 1:129. 1767
Synonimy

Ficus schlechteri auct,
Ficus comosa Roxb.[2]

Figowiec w uprawie bonsai

Figowiec benjamina (Ficus benjamina L.) – gatunek rośliny z rodziny morwowatych. Występuje naturalnie od południa Azji po północną Australię i Wyspy Salomona[2]. Jest oficjalnym drzewem miasta Bangkok w Tajlandii. W Polsce jest często uprawiany jako doniczkowa roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
W swoim naturalnym środowisku drzewo osiągające wysokość do 30 m. Ma delikatne, zwieszające się w dół gałęzie.
Liście
Eliptyczne, ostro zakończone, żywozielone, skórzaste, błyszczące, zwisające w dół. Istnieją odmiany o jasnozielonych liściach z białym obrzeżeniem.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna – jako roślina doniczkowa jest warta uprawy ze względu na drzewkowaty pokrój, przewieszające się gałązki, małe, spiczasto zakończone liście. W starszym wieku zajmuje dużo miejsca.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Podłoże: żyzna i przepuszczalna gleba.
  • Oświetlenie: jasne, należy chronić przed bezpośrednim słońcem.
  • Temperatura i wilgotność: umiarkowana do wysokiej.
  • Nawożenie: co 2 tygodnie. Zimą okazjonalnie.
  • Podlewanie: kiedy przeschnie powierzchnia podłoża. W niższych temperaturach należy zredukować podlewanie. Zimą należy zraszać liście.
  • Rozmnażanie: przez sadzonki wierzchołkowe. Ponieważ roślina zawiera sok mleczny, który hamuje wytwarzanie korzeni, należy sadzonkę przez kilkanaście minut trzymać w wodzie, aż sok zaschnie na końcu pędu, wówczas należy go usunąć.
Figowiec Benjamina w Królewskim Ogrodzie Botanicznym, Peradeniya, Sri Lanka. Prawdopodobnie największy figowiec świata

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Usuwa z pomieszczeń szkodliwy formaldehyd z szybkością 9 µg/h[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-19].
  2. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
  3. Nasz Dziennik, dodatek "Ogród-sama radość", 10.03.2009 r., str.1
Odmiana `Variegata` o ozdobnych liściach z białymi wybarwieniami

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Rak: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Cz. II. Edward Kawecki (zdjęcia). Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1998. ISBN 83-7073-089-2.