Filip Kapet (1116–1131)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filip
Z bożej łaski król Francji
ilustracja
Król Franków
(jako koregent)
Okres od 14 kwietnia 1129
do 13 października 1131
Poprzednik Ludwik VI Gruby (jako król)
Następca Ludwik VII Młodszy (jako następca Ludwika VI)
Dane biograficzne
Dynastia Kapetyngowie
Data urodzenia 29 sierpnia 1116
Data śmierci 13 października 1131
Miejsce spoczynku Bazylika Saint-Denis
Ojciec Ludwik VI Gruby
Matka Adelajda de Maurienne

Filip (ur. 29 sierpnia 1116, zm. 13 października 1131 w lesie pod Paryżem) – król Franków w latach 1129–1131 jako koregent swojego ojca Ludwika VI Grubego. Był jego najstarszym synem z drugiego małżeństwa z Adelajdą de Maurienne, córką Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii. Jako że nie objął samodzielnych rządów, nie jest liczony jako władca w poczcie królów i kolejny władca Francji o tym imieniu panował jako Filip II August.

Jako że Filip był pierwszy w linii sukcesji do tronu i cieszył się miłością swego ojca, w Wielkanoc 1120 roku uznano go za dziedzica korony, a 14 kwietnia 1129 roku został koronowany na koregenta Francji (miał wtedy 12 lat). Od tego czasu jednakże, jak podaje kronikarz Walter Map, urosła jego pycha i przestał się liczyć z ojcem, a także prowadził się gorzej od wiele wymagającego od siebie Ludwika – „tym samym wykopał sobie grób jeszcze za życia”[1]. Nosił się z zamiarem odwiedzenia grobu Chrystusa w Jerozolimie podczas jednej z krucjat. To marzenie przejął po nim brat i późniejszy król Ludwik, który wziął udział w drugiej wyprawie krzyżowej. Ludwik podczas wyprawy oddalił się z Antiochii do Jerozolimy. Poniekąd przyczyniło się to do niepowodzenia wyprawy i rozpadu jego małżeństwa z Eleonorą z Akwitanii.

Filip zmarł niespodziewanie 13 października 1131 roku. Podczas przejazdu króla z towarzyszami nad Sekwaną na ścieżkę wpadła dzika świnia, o którą potknął się koń wiozący króla-koregenta. Ten przekoziołkował nad głową zwierzęcia i upadł na ziemię, łamiąc kończyny. Zmarł następnego dnia nie odzyskawszy przytomności. Następcą w kolejce do tronu i kolejnym królem został jego o 4 lata młodszy brat, Ludwik VII.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Walter Map: De Nugis Curialium. s. 285.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]