Florian Grzechowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Florian Grzechowiak
Pseudonim Grześ
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1914
Bottrop, Niemcy
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1972
Poznań
Wzrost 172 cm
Masa ciała 69 kg

Florian Grzechowiak (ur. 7 czerwca 1914 r. w Bottrop, Niemcy zm. 24 lipca 1972 r. w Poznaniu) – polski koszykarz piłkarz ręczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 15 września 1911 w Bottrop jako syn Jana i Franciszki. W 1918 przyjechał do Poznania. W latach 1924-1928 chodził do gimnazjum św.Marii Magdaleny, następnie w Państwowej Szkoły Budownictwa w Poznaniu. Szkoły nie ukończył z uwagi na trudną sytuację rodzinną. W połowie lat trzydziestych związał się zawodowo z Polskimi Kolejami Państwowymi.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Sport zaczął uprawiać podczas nauki w gimnazjum. Pasjonował się tenisem stołowym i lekką atletyką. W 1928 został członkiem klubu Warty Poznań. W klubie uprawiał lekkoatletykę i koszykówkę.

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

W 1934 związał się z sekcją gier sportowych KPW Poznań. Barwom klubu, który następnie nosił nazwy KKS, a od 1957 Lech Poznań pozostał wierny do końca kariery zawodniczej i trenerskiej. W KPW stworzył wielką piątkę razem ze: Zdzisławem Kasprzakiem, Ewarystem Łojem, Januszem Patrzykowskim i Zenonem Różyckim. Był pięciokrotnym mistrzem kraju w koszykówce w 1935, 1939, 1946, 1949 i 1951 roku. Trzykrotnie zdobył wicemistrzostwo kraju w tej dyscyplinie 1937, 1948 i 1950. W 1936 na olimpiadzie w Berlinie zdobył 4 miejsce Reprezentacją Polski.

Piłka ręczna[edytuj | edytuj kod]

Uprawiał piłkę ręczną. W latach 1937-1938 i 1946 był mistrzem kraju w tej dyscyplinie. W 1935 i 1947 zdobył wicemistrzostwo kraju. W 1938 zajął piąte miejsce na mistrzostwach świata w piłce ręcznej [1].

Działalność trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1935 ukończył kurs instruktorski koszykówki. Od 1937 zajmował się szkoleniem młodzieży w swoim klubie. W marcu 1945 reaktywował sekcję koszykówki KPW Poznań. Karierę trenerską łączył z zawodniczą. W 1951 został trenerem żeńskiej drużyny KKS Poznań[2]. W 1955 i 1956 zdobył drużyną wicemistrzostwo, a w 1957 mistrzostwo Polski[2].Był trenerem kobiecej reprezentacji w koszykówce. W 1952, 1956, i 1960 prowadził drużynę żeńską w Mistrzostwach Europy. W 1950 Jako pierwszy przedstawiciel koszykówki został uhonorowany tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu. Zmarł 24 lipca 1972 w Poznaniu. Jego córka Magdalena była koszykarką i zawodniczką Lecha Poznań[2].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[3][4], o ile nie zaznaczono inaczej.

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

Klubowe
Reprezentacja

Piłka ręczna[edytuj | edytuj kod]

Klubowe
Reprezentacja

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Nauka i Innowacje, 2015, s. 249-250. ISBN 978-83-64864-22-3.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wryk 2015 ↓, s. 249-250.
  2. a b c Wryk 2015 ↓, s. 250.
  3. Profil na poznan.pl (pol.). poznan.pl. [dostęp 21 kwietnia 2017].
  4. Profil na fibaeurope.com (ang.). fibaeurope.com. [dostęp 21 kwietnia 2017].