Franciszek Horodyski (malarz)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość |
polska |
Dziedzina sztuki |
Franciszek Horodyski (ur. 4 marca 1871 w Tłusteńku, pow. husiatyński, zm. 28 września 1935 we Lwowie) – polski malarz portrecista, malował również krajobrazy Podola i Zakopanego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W C.K. Wyższym Gimnazjum w Tarnopolu[1] w 1884 ukończył IIIb klasę[2], w 1885 – IV[3]), w 1886 – V[4], w 1889 złożył maturę[5]. Początkowo studiował na wydziale prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim (1889–1891). Studia przerwał i wyjechał do Monachium. Tam studiował malarstwo pod kierunkiem Fraza Lenbacha i Stanisława Grocholskiego. Kolegował się z Janem Henrykiem Rosenem, Józefem Brandtem i Władysławem Czachórskim[5]. Studia te uzupełniał w Wiedniu w latach 1908–1912. Po powrocie do kraju mieszkał w Trybuchowcach, których był właścicielem (1912–1914), krótko we Lwowie (1914) i Zakopanem (1915-1918)[5]. Odbył także szereg podróży studialnych po Włoszech, Francji i Szwajcarii[5]. W okresie międzywojennym mieszkał na stałe we Lwowie.
Malował głównie obrazy olejne, czasami także pastele. Ich tematem były sceny rodzajowe, krajobrazy z Podola i okolic Zakopanego. Był także uznanym portrecistą - wykonał ponad dwieście portretów. Swoje obrazy podpisywał inicjałami „F.H.” (głównie pejzaże o małym formacie) i „Horodyski” (na portretach). Prace swoje wystawiał w Monachium, w Zachęcie w Warszawie, we Lwowie, Zakopanem i Krakowie[5]. Do ważniejszych jego prac należą Autoportret (1906), portrety matki, żony, córki, Dawida Abrahamowicza i starca[5].
Jego dzieła znajdują się m.in. we Lwowskiej Galerii Obrazów. Od 1920 był kawalerem maltańskim.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Tomb_of_Horodyski_family_%2801%29.jpg/220px-Tomb_of_Horodyski_family_%2801%29.jpg)
Pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
-
Portret kobiety z perłowym naszyjnikiem
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Syn Kornela i Leonii z Garnyszów. W 1903 ożenił się z Martą Jodko-Narkiewicz, miał z nią syna ziemianina Kornela (1904-1940)[6][7] i córkę artystkę-rzeźbiarkę Jadwigę (1905-1973)[8][9][10]. Jego wnuczką była Jadwiga Wołkowicka (1932-2006), nauczycielka w Krzeszowicach, kapitan żeglugi jachtowej[11][12].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Według Sprawozdania Dyrekcyi C.K. Wyższego Gimnazyum w Tarnopolu za rok szkolny 1883 w tym roku ze stopniem pierwszym ukończył IIIa klasę, zob. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Tarnopolu za rok szkolny 1883. Tarnopol, 1883, s. 69.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Tarnopolu za rok szkolny 1884. Tarnopol, 1884, s. 88.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Tarnopolu za rok szkolny 1885. Tarnopol, 1885, s. 90.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Tarnopolu za rok szkolny 1886. Tarnopol, 1886, s. 84.
- ↑ a b c d e f Olgierd Zagórowski, Horodyski Franciszek (1871-1935), s. 8.
- ↑ po 17 września 1939 aresztowany przez władze sowieckie i zamordowany w Starobielsku
- ↑ Kornel «Nel» Horodyski h. Korczak [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2023-02-03] .
- ↑ Adam Boniecki: Horodyscy h. Korczak. W: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 7. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne Artystyczno-Wydawnicze, 1904, s. 354.
- ↑ Genealogia rodu Horodyski herbu Korczak - online [25.06.2020]
- ↑ Franciszek Horodyski h. Korczak - M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego - online [25.06.2020]
- ↑ Kinga Horodyska h. Korczak [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2023-02-03] .
- ↑ Egon Leopolski , Kinga, „Cracovia Leopolis nr. 3 (51) 2007”, s. 64-66, ISSN 1234-8600 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Olgierd Zagórowski: Horodyski Franciszek (1871-1935). W: Polski Słownik Biograficzny. T. X. Wrocław-Warszawa-Kraków, 1962–1964, s. 8.