Franciszek Kaczkowski
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
15 grudnia 1877 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
10 listopada 1962 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1897–1928 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy |
wojna rosyjsko-japońska |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Franciszek_Kaczkowski_gr%C3%B3b.jpg/220px-Franciszek_Kaczkowski_gr%C3%B3b.jpg)
Franciszek Kaczkowski (ur. 15 grudnia 1877 w Chobułtowie, zm. 10 listopada 1962 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 15 grudnia 1877 roku w Chobułtowie, w powiecie włodzimierskim ówczesnej guberni wołyńskiej, był synem lekarza Henryka i Zygmunty z Raciborskich.
W latach 1891–1897 Franciszek Kaczkowski uczęszczał do prywatnego gimnazjum, a następnie zdał egzamin I-kategorii przy Jelizawetgradzkiej Szkoła Kawalerii. W lipcu 1897 roku wstąpił jako szeregowiec do 21 Pułku Dragonów Białoruskich armii carskiej. Od lutego 1905 roku brał udział w walkach na froncie rosyjsko-japońskim otrzymał awans na stopień porucznika. W lipcu 1914 roku dowództwo 6, a następnie 5 szwadronu 7 pułku huzarów i walczył z nim na froncie austriackim. W maju 1915 roku został ranny odłamkiem granatu i trafił do szpitala, w którym przebywał do listopada. W 1915 otrzymał awans na rotmistrza, w 1916 na podpułkownika, a w kolejnym 1917 roku na pułkownika. Z początkiem lutego 1918 roku w związku z demobilizacją został zwolniony z wojska. Z dniem 9 marca 1919 roku został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Jazdy w Warszawie na stanowisko komendanta[1]. 5 czerwca 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika[2]. 20 grudnia 1919 został inspekcyjnym oficerem sztabowym jazdy DOG Grodno[3]. Od października 1920 roku do czerwca 1921 roku dowodził Grodzieńskim pułkiem ułanów[4].
25 listopada 1921 roku został mianowany dowódcą 9 pułku strzelców konnych, który stacjonował we Włodawie, a od maja 1924 roku w Grajewie, Osowcu i Białymstoku[5][6]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 30. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii)[7]. Pełnił także obowiązki dowódcy XI Brygady Kawalerii w Augustowie. 29 listopada 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie[8]. Z dniem 31 stycznia 1928 roku został przeniesiony w stan spoczynku[9]. Na emeryturze mieszkał w Grajewie[10]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[11].
Po przejściu w stan spoczynku przeniósł się do Warszawy, nie brał udziału w II wojnie światowej. Po wojnie pracował jako emeryt najpierw w Bibliotece Sejmowej, a następnie jako starszy rejestrator w Kasie Cywilnej Prezydenta RP. Z pracy został zwolniony dopiero z końcem czerwca 1958 roku.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych
- Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 3 marca 1926[12]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2286.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2142.
- ↑ „Dziennik Rozkazów Wojskowych” (99), Warszawa: MSWojsk., 1919, s. 2880 .
- ↑ Franciszek Wiktor Karassek: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920. 23 Pułk Ułanów Grodzieńskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, s. 34.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 670, 675.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 577, 597.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 153, tu jako datę urodzenia podano 2 grudnia 1877 roku.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 27 z 29 listopada 1927 roku, s. 346.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 20 stycznia 1928 roku, s. 3.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 884, tu jako datę urodzenia podano 15 grudnia 1877 roku.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 846, tu jako datę urodzenia podano 3 grudnia 1877 roku.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 3 marca 1926, s. 70.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Biografia pułkownika
- Ludzie związani z Grajewem
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej
- Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego
- Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej
- Polacy w I wojnie światowej
- Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1877
- Zmarli w 1962
- Dowódcy 23 Pułku Ułanów Grodzieńskich
- Dowódcy 9 Pułku Strzelców Konnych (II RP)