Góra Cooka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Góra Cooka
Góra Cooka
Góra Cooka
Państwo  Nowa Zelandia
Położenie region Canterbury
Wyspa Południowa
Pasmo Alpy Południowe
Wysokość 3724 m n.p.m.
Wybitność 3724 m
Pierwsze wejście 1894
Tom Fyfe, George Graham, Jack Clarke
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa lokalizacyjna Nowej Zelandii
Góra Cooka
Góra Cooka
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Góra Cooka
Góra Cooka
Ziemia 43°36′S 170°10′E/-43,600000 170,166667

Góra Cooka (ang. Aoraki/Mount Cook, maori Aoraki) – najwyższy szczyt Nowej Zelandii, położony w Alpach Południowych, łańcuchu górskim ciągnącym się wzdłuż zachodniego wybrzeża Wyspy Południowej. Jego wysokość wynosiła początkowo 3764 m n.p.m., ale obecnie jedynie 3724 m (w grudniu 1991 roku, na skutek osunięcia się skał, wysokość zmniejszyła się o 10 m, zaś w 1996 o dalsze 30 m). Brytyjska nazwa została nadana na cześć kapitana Jamesa Cooka, który dotarł do Nowej Zelandii w 1770 roku. Nazwa maoryska pochodzi z legendy iwi Ngāi Tahu zamieszkującej Wyspę Południową: Aoraki miał być jednym z trzech synów Ojca Niebios, który zamienił się w skałę.

Szczyt słynie z bardzo dużej wysokości względnej - ściana Caroline Face ma wysokość 2500 m[1]. Na zboczach znajdują się dwa lodowce górskie: Lodowiec Tasmana i Hookera. Szczyt objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Góry Cooka.

Góra Cooka jest miejscem często odwiedzanym przez turystów. Pierwszego wejścia dokonali Tom Fyfe, Georga Graham i Jack Clarke w 1894 roku.

Niegdyś u podnóża góry istniała skocznia narciarska[2].

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu (WEGA), tom 5, (hasło tytułowe s. 103), zob. bibliografia
  2. Mount Cook (ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-12-22].

Bibliografia[edytuj]

  1. Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu, WEGA, tom V, Góry Afryki, Antarktydy, Australii i Oceanii. Małgorzata i Jan Kiełkowscy (red. całości), Wydawn. „Stapis”, Katowice 2010; ISBN 978-83-61050-39-1

Linki zewnętrzne[edytuj]