Góra lodowa B-15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Północny skraj góry lodowej B-15A w 2001 roku

Góra lodowa B-15 (ang. Iceberg B-15) – największa zanotowana dotąd góra lodowa powstała w kwietniu 2000 roku[1]. W chwili powstania miała 275 km długości i 40 km szerokości[2], a jej powierzchnia wynosiła ok. 11 000 km². Jej fragmenty nadal dryfują wokół Antarktydy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dryf wyspy lodowej B15 i jej fragmentów w latach 2002-2006

Góra oderwała się z Lodowca Szelfowego Rossa na Antarktydzie, w pobliżu Wyspy Roosevelta[1]. W ciągu następnych lat oderwały się od niej mniejsze kawałki, pozostawiając główną część nazwaną B-15A. Ta góra lodowa rozpadła się w 2005, po wpłynięciu na płyciznę w pobliżu Przylądka Adare’a. Główna część opuściła Morze Rossa i odpłynęła niesiona Prądem Wiatrów Zachodnich, dzięki czemu dostęp do bazy McMurdo stał się łatwiejszy niż w poprzednich latach[3]. W następnych latach wciąż obserwowano jej duże fragmenty dryfujące w Oceanie Południowym[2]. W 2015 największy pozostały fragment, B-15T, miał wymiary 52 × 13 km[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Iceberg B-15, Ross Ice Shelf, Antarctica. W: Earth Observatory [on-line]. NASA, 2000-04-14. [dostęp 2015-05-02].
  2. 2,0 2,1 Icebergs B-15J and B-15Y. W: Earth Observatory [on-line]. NASA, 2011-11-25. [dostęp 2015-05-02].
  3. B-15A Iceberg Breaks. W: Earth Observatory [on-line]. NASA, 2005-11-10. [dostęp 2015-05-02].
  4. Iceberg B-15T Still Adrift. W: Earth Observatory [on-line]. NASA, 2015-04-12. [dostęp 2015-05-02].