Gąska (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gąska (Anser, Budzisz, Paparona) – herb szlachecki.

Herb

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu błękitnym gęś srebrna siedząca na kępie trawy zielonej. Klejnot: pięć piór strusich.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy zapis z 1402 r., najstarsza pieczęć 1501 r.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Bildzieszewski [1], Budziłowicz, Budzisz, Budziszewski, Budźko, Bujnowski, Bury [2] [3] , Burych, Chodowski, Choduski, Chołodowski, Dawibiński, Galin, Gorliszewski, Gąska, Hanaszewski, Jachlicki, Jaczyc, Jarogłowski, Kałuwur, Kamionomojski, Nienidzki, Niewodzki, Papara, Parpura, Parzniewski, Parzniowski, Pstrokoński, Rawil, Rzekioki, Rzekocki, Szydłowski, Wadoracki, Wodziniecki, Wojucki, Woszczenko, Wuydzyn.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Siarhiej Rybčonak: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 2. Miensk: НАРБ, 2007, s. 293. ISBN 978-985-6372-52-3. (biał.) (pol.)
  2. Herbarz Orszański, Witebsk 1900
  3. Andrzej Brzezina Winiarski. Herby Szlachty Rzeczypospolitej. Wydawnictwo De Facto, Warszawa 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]