Gąska (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gąska (Anser, Budzisz, Paparona) – herb szlachecki.

Herb

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu błękitnym gęś srebrna siedząca na kępie trawy zielonej. Klejnot: pięć piór strusich.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy zapis z 1402 r., najstarsza pieczęć 1501 r.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Budziłowicz, Budzisz, Budziszewski, Budźko, Bujnowski, Bury[1][2] , Burych, Chodowski, Choduski, Chołodowski, Dawibiński, Galin, Gorliszewski, Gąska, Hanaszewski, Jachlicki, Jaczyc, Jarogłowski, Kałuwur, Kamionomojski, Nienidzki, Niewodzki, Papara, Parpura, Parzniewski, Parzniowski, Pstrokoński, Rawil, Rzekioki, Rzekocki, Szydłowski, Wadoracki, Wodziniecki, Wojucki, Woszczenko, Wuydzyn.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz Orszański, Witebsk 1900
  2. Andrzej Brzezina Winiarski. Herby Szlachty Rzeczypospolitej. Wydawnictwo De Facto, Warszawa 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]