Głuszyca 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Głuszyca 2
Глушыца 2
Глушица 2
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

ostrowiecki

Sielsowiet

Michaliszki

Populacja (2019)
• liczba ludności


1[1]

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Położenie na mapie Polski w 1939
Mapa konturowa Polski w 1939, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Ziemia54°54′43″N 26°12′23″E/54,911944 26,206389

Głuszyca 2, Głuszyca II (biał. Глушыца 2, Głuszyca 2; ros. Глушица 2, Głuszyca 2) – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki.

Graniczy z Rezerwatem Krajobrazowym Jeziora Soroczańskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej zaścianki. Mapa WIG z 1933 oraz Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z 1938 wymieniają cztery zaścianki Głuszyca I, II, III i IV. W miejscu współczesnego chutoru Głuszyca 2 znajdował się zaścianek Głuszyca II. Głuszyca I i III położone były w jego najbliższym sąsiedztwie, natomiast Głuszyca IV leżała ok. 1 km na południowy zachód od nich. Współcześnie Głuszyca I, III i IV nie istnieją.

W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920-1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[2] leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie[3].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]