Powiat święciański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powiat święciański
powiat
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo wileńskie
Siedziba Święciany
Powierzchnia 4017 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

136.500
• gęstość 34 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 1
Liczba gmin wiejskich 14
Położenie na mapie województwa
POL powiat święciański map.svg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat święciański – jednostka administracyjna z centrum w Święcianach, istniejąca w XIX i do połowy XX wieku, wchodząca w skład szeregu organizmów państwowych. Do 1919 roku powiat guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W latach 1919–1920 powiat okręgu wileńskiego ZCZW. Następnie w składzie Litwy Środkowej, następnie od 13 kwietnia 1922 r. na obszarze Ziemi Wileńskiej, a od 20 stycznia 1926 r. w województwie wileńskim II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Święciany. W skład powiatu wchodziło 15 gmin, 2 miasta i 12 miasteczek.

Terytorium powiatu pokrywa się częściowo z rejonem święciańskim na Litwie. Do 1842 roku był zwany zawilejskim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1919 roku powiat święciański okręgu wileńskiego ZCZW zamieszkiwało 139 692 osób. Na jego terytorium znajdowało się 2695 miejscowości, z których 4 miały ponad 1 tys. mieszkańców. Największą z nich były Święciany z 3900 mieszkańcami[1].

Oświata[edytuj | edytuj kod]

W powiecie święciańskim okręgu wileńskiego ZCZW w roku szkolnym 1919/1920 działały 62 szkoły powszechne i 1 szkoła średnia. Ogółem uczyło się w nich 4102 dzieci i pracowało 108 nauczycieli[2].

Gminy[edytuj | edytuj kod]

  • Nowe Święciany (miejska)
  • Daugieliszki (wiejska, siedziba Nowe Daugieliszki)
  • Dukszty (wiejska)[3]
  • Hoduciszki (wiejska)
  • Kiemieliszki (wiejska)
  • Kołtyniany (wiejska)
  • Komaje (wiejska)
  • Łyntupy (wiejska)
  • Mielegiany (wiejska)
  • Podbrodzie (wiejska)
  • Szemetowszczyzna (wiejska)
  • Święciany (wiejska)
  • Świr (wiejska)
  • Twerecz (wiejska)
  • Żukojnie (wiejska, siedziba Żukojnie Strackie)
  • Wiszniew[4]
  • Żodziszki[4]
  • Wojstom[4]
  • Jasiew[5]
  • Kobylniki[5]
  • Zanarocze[5]

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Miasteczka[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. I. Tablice ogólne. W: Zeszyt VII. Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (grudzień 1919). LwówWarszawa: Książnica Polska T-wa Naucz. Szkół Wyższych, 1920, s. 25, seria: Prace geograficzne wydawane przez Eugenjusza Romera.
  2. Joanna Gierowska-Kałłaur: Rozdział VII. Szkolnictwo na ziemiach podległych Zarządowi Cywilnemu Ziem Wschodnich. W: Joanna Gierowska-Kałłaur: Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (19 lutego 1919 – 9 września 1920). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, Instytut Historii PAN, 2003, s. 242. ISBN 83-88973-60-6. (pol.)
  3. Przyłączona 1 stycznia 1926 r. z powiatu brasławskiego (Dz.U. z 1925 r. Nr 67, poz. 472)
  4. a b c 1 stycznia 1926 r. wyłączona z powiatu święciańskiego i przyłączona do powiatu wilejskiego (Dz.U. z 1925 r. Nr 67, poz. 472)
  5. a b c 1 stycznia 1926 r. wyłączona z powiatu święciańskiego i przyłączona do powiatu postawskiego (Dz.U. z 1925 r. Nr 67, poz. 472)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zeszyt VII. Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (grudzień 1919). LwówWarszawa: Książnica Polska T-wa Naucz. Szkół Wyższych, 1920, s. 50, seria: Prace geograficzne wydawane przez Eugenjusza Romera.
  • Joanna Gierowska-Kałłaur: Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (19 lutego 1919 – 9 września 1920). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, Instytut Historii PAN, 2003, s. 447. ISBN 83-88973-60-6.