Gabriel Gómez (ur. 1959)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriel Gómez
Pełne imię i nazwisko Gabriel Jaime Gómez Jaramillo
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1959
Medellín
Wzrost 170 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1986 Atlético Nacional Medellín
1987–1988 Millonarios Bogotá
1989–1990 Independiente Medellín
1991–1994 Atlético Nacional Medellín
1995 Independiente Medellín
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1985–1995  Kolumbia 49 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
Atlético Nacional Medellín
2005 Caracas FC
Dorobek medalowy
Copa América
Brąz Argentyna 1987
Brąz Ekwador 1993

Gabriel Jaime Gómez Jaramillo (ur. 8 grudnia 1959 w Medellín) – kolumbijski piłkarz, grający na pozycji pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 170 cm wzrostu, ważył 68 kg. Nosił przydomek „Barrabas”. Jest młodszym bratem Hernána Darío Gómeza, także piłkarza, a następnie byłego selekcjonera reprezentacji Kolumbii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Gómez w swojej piłkarskiej karierze reprezentował barwy trzech klubów, w tym dwóch pochodzących z rodzinnego miasta Medellín. Rozpoczynał karierę w Atlético Nacional Medellín, z którym pierwszy sukces odniósł w 1981 roku, gdy z klubem wywalczył swoje pierwsze w karierze mistrzostwo Kolumbii. Następny sukces osiągnął z Millonarios Bogotá, gdy w 1987 roku został z nim mistrzem kraju. Rok później wrócił do Medellín, tym razem stając się piłkarzem Independiente. W 1991 roku ponownie został zawodnikiem Atlético Nacional, z którym w 1991 roku po raz trzeci w karierze został mistrzem Kolumbii. W 1995 roku także był mistrzem z tym zespołem, a po sezonie w wieku 36 lat zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kolumbii Gabriel Gómez zadebiutował 27 października 1985 roku w przegranym 0:3 meczu z Paragwajem (el. MŚ 1986). W 1987 roku był członkiem kadry na turniej Copa América 1987 i z Kolumbią zajął 3. miejsce – w meczu o 3. miejsce z Argentyną (2:1) zdobył pierwszego gola. W swojej karierze ma zaliczony także turniej Copa América 1993, na którym również zajął 3. miejsce.

W 1990 roku Gómez był członkiem reprezentacji na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam zagrał we wszystkich meczach Kolumbii: grupowych z ZEA (2:0), z Jugosławią (0:1), RFN (1:1), a potem wystąpił także w meczu 1/8 finału z Kamerunem, który piłkarze z Afryki wygrali po dogrywce 2:1 i awansowali do ćwierćfinału. W dwóch ostatnich meczach Gabriel był karany żółtą kartką.

4 lata później Gómez znów pojechał na mundial, tym razem były to Mistrzostwa Świata w USA. Tam zagrał jedynie w przegranym 1:3 meczu z Rumunią, a Kolumbia odpadła już po fazie grupowej.

Swój ostatni mecz w kadrze Gómez rozegrał w 1995 roku. Łącznie rozegrał w niej 49 meczów i zdobył 2 gole.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Gómez został trenerem. Trenował między innymi Atlético Nacional Medellín, z którym w 1998 roku zdobył Copa Merconorte.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]