Gallirallus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gallirallus[1]
Lafresnaye, 1841[2]
Przedstawiciel rodzaju – weka (G. australis)
Przedstawiciel rodzaju – weka (G. australis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd żurawiowe
Nadrodzina Ralloidea
Rodzina chruściele
Rodzaj Gallirallus
Typ nomenklatoryczny

Gallirallus brachypterus Lafresnaye = Rallus troglodytes J.F. Gmelin

Gatunki
  • G. lafresnayanus
  • G. australis

Gallirallus – rodzaj ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Kaledonii i Nowej Zelandii[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 45–60 cm; masa ciała samców 532–1605 g, samic 350–1035 g; rozpiętość skrzydeł 50–60 cm[4].[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Rodzaj Gallus Brisson 1760, kur; rodzaj Rallus Linnaeus, 1758, wodnik[5].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Gallirallus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. de Lafresnaye. Nouvelles espèces d'oiseaux décrites. „Revue Zoologie”, s. 234, 1841 (fr.). 
  3. F. Gill, D. Donsker (red.): Rails, gallinules & cranes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-09-14].
  4. a b P.B. Taylor: Family Rallidae (Rails, Gallinules and Coots). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 161–162. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-09-14]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Rafinesque, 1815 - chruściele - Rails and Coots (wersja: 2016-07-28). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-09-14].