Gang Olsena (film 1968)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gang Olsena (film))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gang Olsena
Olsen-Banden
Ilustracja
Trzej członkowie gangu Olsena (od lewej: Benny, Egon i Kjeld)
Gatunek komedia kryminalna
Rok produkcji 1968
Data premiery 11 października 1968
Kraj produkcji Dania
Język duński
Czas trwania 80 minut
Reżyseria Erik Balling
Scenariusz Erik Balling, Henning Bahs
Muzyka Bent Fabricius-Bjerre
Zdjęcia Jeppe M. Jepsen, Claus Loof
Kontynuacja Gang Olsena w potrzasku (1969)

Gang Olsena (dun. Olsen-Banden) – duński film z 1968 roku w reżyserii Erika Ballinga. Film okazał się tak wielkim sukcesem, że zaowocował licznymi kontynuacjami, które stworzyły jedyny w swoim rodzaju cykl Gang Olsena składający się z 14 filmów. Do dziś seria ta jest najsłynniejszym dziełem w historii kinematografii duńskiej.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Plymouth Belvedere, jakim porusza się w filmie gang Olsena[1]
Więzienie, które Egon opuszcza na początku filmu i do którego powraca pod koniec filmu. Egon będzie wielokrotnie wracać do niego w kolejnych filmach
Muzeum, z którego gang kradnie statuetkę
3-drzwiowy MG, jakim porusza się Mortensen

Trzyosobowy gang drobnych kopenhaskich złodziei, składający się z Egona, Benny'ego i otyłego Kjelda, próbuje wykonać nocne włamanie do miejscowego sklepu tytoniowego. Gdy włącza się alarm sklepowy, Benny i Kjeld rzucają się do ucieczki, pozostawiając Egona, którego zatrzymuje policja. Po odbyciu kary Egon wychodzi po raz kolejny z więzienia, przed którym już czeka na niego reszta gangu ze starym, zaniedbanym amerykańskim samochodem Plymouth Belvedere. Jadą do zaprzyjaźnionego baru z domem publicznym, by Egon odwiedził „stare kąty”. Egon Olsen to elegancki przestępca w starym stylu i miłośnik cygar. Miejscem spotkań i narad gangu jest mieszkanie Jensenów. Egon razem z Bennym i Kjeldem chcą zdobyć miliony i przeprowadzić się na Majorkę: „Tym razem nas nie złapią”. W tym celu precyzyjnie opracowują wielki „skok”. Zamierzają ukraść Kaiseraufsatz, niezwykle drogą złotą statuetkę Hohenzollernów - z naczyniem ofiarnym i wysadzaną drogimi kamieniami, która zostaje wystawiona w kopenhaskim muzeum w ramach Tygodnia Bawarskiego i jest pilnowana osobiście przez policjanta Mortensena. Oprócz tego Mortensen prowadzi skomplikowane śledztwo dotyczące pornografii, w którą jest zamieszana Ulla, narzeczona Benny'ego. Egon opracowuje misterny plan kradzieży, wyliczony co do sekundy. Zgodnie z nim, muszą dostać się do muzeum przez podziemne tunele i kanały. Ponieważ bezpośrednio po kradzieży gang, Ulla i rodzina Kjelda chcą polecieć do Palma de Mallorca, Benny rezerwuje bilety lotnicze, jednak nikt nie ma pieniędzy, by za nie zapłacić. Ostatecznie, aby opłacić przelot gang zabiera książeczkę oszczędnościową nieletniego syna Kjelda. W „skoku” pomaga gangowi zaprzyjaźniona prostytutka. Po zdobyciu statuetki gang ucieka z nią na lotnisko zdezolowanym plymouthem, który po drodze ze względu na bardzo zły stan techniczny policjanci im odbierają i z ukrytym w nim eksponatem odsyłają na zamknięty parking. Tymczasem ich kobiety z dziećmi czekają na lotnisku. Gang w nocy „odbija” statuetkę z parkingu i ukrywa ją w wózku dziecinnym Kjelda, razem z jego dzieckiem. Wózek z dzieckiem zabiera Yvonne, gadatliwa żona Kjelda i wyprowadza się do mamy. Od kradzieży samochodu MG Mortensena rozpoczyna się szaleńczy pościg gangu za Yvonne - w czasie którego gang zmienia samochody, a policjantów za gangiem. Ostatecznie Yvonne godzi się z Kjeldem, a ich syn oddaje eksponat policji.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]