Georg Heym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Heym

Georg Heym (ur. 30 października 1887 w Jeleniej Górze, zm. 16 stycznia 1912 w Berlinie) – pisarz niemiecki. Był przedstawicielem ekspresjonizmu[1].

Życiorys[edytuj]

Georg Heym urodził się 30 października 1887 roku w Jeleniej Górze, która wtedy nosiła nazwę Hirschberg. Był synem Hermanna Heyma (1850-1920)[2], prokuratora wojskowego, i Jenny Heym, z domu Taistrzik (ok. 1850-1923)[2]. Przez kilka lat mieszkał w Gnieźnie, gdzie ukończył szkołę podstawową i uczył się w gimnazjum[2]. Próbował robić doktorat na uniwersytecie w Würzburgu, ale jego pracę oddalono[2]. To zamknęło mu drogę do kariery akademickiej[2]. Zginął tragicznie. 16 stycznia 1912 roku Heym i jego przyjaciel Ernst Balcke wybrali się na łyżwy na zamarzniętą rzekę Hawelę[2]. Nigdy nie wrócili. Po kilku dniach znaleziono ich ciała. Wyglądało na to, że pod Balckem załamał się lód, a Heym próbował go ratować, ale też wpadł do wyrwy. Heym pozostał żywy przez pół godziny, wzywał pomocy. Jego krzyki usłyszeli przebywający w pobliżu pracownicy leśni, ale nie zdołali do niego dotrzeć. Zbigniew Herbert poświęcił temu wydarzeniu wiersz Georg Heym - przygoda prawie metafizyczna[2].

Liryka[edytuj]

  • Der ewige Tag[1] (1911)
  • Umbra vitae[1], wiersze ze spuścizny (1912). Wyd. 1924 z drzeworytami E.L. Kirchnera (polskie wyd. 2016, tłum. i oprac. A. Lam).
  • Marathon (wydane pośmiertnie 1914)
  • Wybór poezji: Armada nocy, przeł. A. Lam (2001).

Proza[edytuj]

  • Der Dieb. Ein Novellenbuch (wydane pośmiertnie 1913)

Dramat[edytuj]

  • Der Athener Ausfahrt (1907)

Pisma inne[edytuj]

  • Versuch einer neuen Religion (1909)

Opracowania[edytuj]

  • Heinrich Eduard Jacob: Georg Heym. Erinnerung und Gestalt; in: „Der Feuerreiter. Blätter für Dichtung und Kritik“, hrsg. von Fritz Gottfurcht, 1. Jg., Heft 2.
  • Heinrich Eduard Jacob: Verse der Lebenden. Deutsche Lyrik seit 1910. Berlin: Propyläen, 1924; 2. erw. Aufl. 1927; 3. erw. Aufl. 1932.
  • Kurt Mautz: Georg Heym. Mythologie und Gesellschaft im Expressionismus. Frankfurt am Main: Athenäum, 1987
  • Kurt Pinthus: Menschheitsdämmerung. Reinbek: Rowohlt, 2001.
  • Nina Schneider: Georg Heym. Der Städte Schultern Knacken. Zürich: Arche, 1987
  • Nina Schneider: Georg Heym 1887-1912. Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, 1988
  • Thomas B. Schumann: Geschichte des "Neuen Clubs" in Berlin als wichtigster Anreger des literarischen Expressionismus. Eine Dokumentation; in: "EMUNA. Horizonte zur Diskussion über Israel und das Judentum", IX. Jg., Nr. 1 (Frankfurt am Main), Jan./Feb. 1974; S. 55-70.

Przypisy

  1. a b c Georg Heym (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-10-28].
  2. a b c d e f g Leksykon zapomnianych gnieźnian - Georg Heym (1887-1912) (pol.). popcentrala.com. [dostęp 2016-10-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]