Georg von Bismarck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georg von Bismarck
Ilustracja
Georg von Bismarck (po prawej) około dwa miesiące przed śmiercią w rozmowie z Erwinem Rommelem.
generał porucznik (pośmiertnie) generał porucznik (pośmiertnie)
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1891
Namyślin
Data i miejsce śmierci 31 sierpnia 1942
Al-Alamajn
Przebieg służby
Lata służby 1910–1942
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
War Ensign of Germany (1921-1933).svg Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Stanowiska dowódca:
20th Panzer Division logo 3 (1943-1945).svg 20 Dywizji Pancernej
21st Panzer Division logo.svg 21 Dywizji Pancernej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
D-PRU EK 1914 2 Klasse BAR.svg D-PRU EK 1914 1 Klasse BAR.svg DEU EK 1Kl 1939Clasp BAR.svg DEU EK 2Kl 1939Clasp BAR.svg Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 D-PRU Royal Hohenzollern Order swords war-ribbon BAR.svg Bavaria021.gif Charles.Friedrich.Merit.Order.png DEU EK Ritter BAR.svg Krzyż Hanzeatycki Hamburski

Georg von Bismarck (ur. 15 lutego 1891 w Namyślinie, zm. 31 sierpnia 1942 w Al-Alamajn) – niemiecki oficer Wehrmachtu w randze generała majora, pośmiertnie awansowany do stopnia generała porucznika. Służył w czasie I i II wojny światowej.

Po ukończeniu szkoły Bismarck wstąpił do armii 13 czerwca 1910 roku służąc m.in. w 6 Pułku Huzarów im. Hrabiego Goetzena (2 Śląski). Podczas I wojny światowej służył w stopniu porucznika. Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował karierę w Reichswehrze.

W 1938 roku obejmuje dowództwo nad 7 pułkiem strzelców konnych. 1 lutego 1939 roku awansował do stopnia pułkownika. Podczas II wojny światowej, Bismarck brał udział w kampanii wrześniowej. W kampanii francuskiej dowodził pułkiem piechoty zmotoryzowanej, która wchodziła w skład 7 Dywizji Pancernej dowodzonej przez generała majora Erwina Rommla. W 1941 roku objął dowództwo nad 20 Dywizją Pancerną. W styczniu 1942 roku został przeniesiony do Afrika Korps. 11 lutego 1942 roku objął dowództwo nad 21 Dywizją Pancerną (zastępując generała porucznika Karla Böttchera)[1]. 1 kwietnia 1942 roku został awansowany do stopnia generała majora.

17 lipca 1942 roku został ranny, a po powrocie do dywizji poległ w walce 31 sierpnia 1942 roku[1]. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała porucznika.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pier Paulo Battistelli. Afrika Korps Erwina Rommla. , s. 75, 2010. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham: Rommel's Lieutenants: The Men Who Served the Desert Fox, France, 1940. Stackpole Books, 2009.