Germain Boffrand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Germain Boffrand
ilustracja
Portret Boffranda autorstwa Lamberta-Sigisberta Adama
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1667
Nantes
Data i miejsce śmierci 19 marca 1754
Paryż
Narodowość francuska
Wpływy Jules Hardouin-Mansart[1]
Wpłynął na François de Cuvilliés[2]
Praca
Styl barok klasycyzujący[1], rokoko
Budynki pałac w Lunéville[2]

Germain Boffrand (ur. 16 maja 1667 w Nantes, zm. 19 marca 1754 w Paryżu) – francuski architekt i dekorator wnętrz[2] epoki baroku; w młodości rzeźbiarz[1]. Upowszechniał dekoracje w stylu rokoko[1] z użyciem rocaille[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn i wnuk rzeźbiarzy i architektów[2]. Jako rzeźbiarz inspirował się Françoisem Girardonem. Od 1667 był uczniem Jules'a Hardouin-Mansarta[1], od 1686 zaś wchodził w skład jego pracowni[2], biorąc brał udział w budowie fasad placu Vendôme w Paryżu oraz oranżerii w Wersalu. W 1690 został architektem królewskim, a od 1709 był członkiem Académie royale d'architecture. Po 1711 w służbie Leopolda I Józefa. W 1732 został Generanym Inspektorem Mostów i Dróg. W pracy pt. Livre d'architecture z 1745 promował propagowany przez Akademię styl Ludwika XIV zalecając jednocześnie inspirowanie się architekturą gotycką i orientu[1]. Współpracował z Nicolasem Sébastienem Adamem i Charles'em-Josephem Natoire'em[2].

Wybrane dzieła[2][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h red. Żurawski 2008 ↓, s. 50.
  2. a b c d e f g h Chaunu 1993 ↓, s. 405.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]