Giovanni Battista Pittoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giovanni Battista Pittoni
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1687
Wenecja
Data i miejsce śmierci 17 listopada 1767
Wenecja
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl barok
Śmierć Sofonisby (Muzeum im. Puszkina w Moskwie)

Giovanni Battista Pittoni (Giambattista Pittoni; ur. 20 czerwca 1687 w Wenecji, zm. 17 listopada 1767 tamże) – malarz wenecki okresu późnego baroku.

Był uczniem swojego wuja, Francesco Pittoni. Giovan Battista Pittoni, wraz z Giovanni Battista Tiepolo , Canaletto, Battista Piazzetta Giovan, Giuseppe Maria Crespi i Francesco Guardi, tworzy wspaniały tradycyjny Stary Masters tym okresie malarzy.

Nie był bardzo płodnym, a nie tylko pracował we Włoszech. Był jednym z założycieli Akademia Sztuk Pięknych w Wenecji, a jego drugi został prezydentem w 1758 roku, zastępując Tiepolo.

Pittoni całe życie spędził w Wenecji, tworząc obrazy na zamówienia z Niemiec, Austrii, Polski i Rosji. Specjalizował się w obrazach o tematyce mitologicznej. Był współtwórcą weneckiej Akademii Sztuk Pięknych, będącej konkurencją dla dawnego cechu malarzy weneckich.

Jego malarstwo wyróżnia się jasną, pogodną kolorystyką. Jest przypisywane do okresu rokoka, lecz ostatnie dzieła wykazują cechy neoklasycyzmu.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się obraz Pittoniego Bachus i Ariadna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Wittkower: Art and Architecture in Italy, 1600-1750, Pelican History of Art (Penguin Books Ltd) 1980.