Glauberyt (minerał)

Glauberyt
	; Glauberyt
	Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	siarczan wapnia i sodu (CaNa2(SO4)2)
Twardość w skali Mohsa	2,5–3
Przełam	muszlowy
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	tabliczkowy, płytkowy, słupkowy, pryzmatyczny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	2,75–2,85 g/cm³
	Właściwości optyczne
Barwa	przeważnie bezbarwny, biały, szary lub czerwony
Rysa	biała
Połysk	szklisty, woskowy, perłowy
Współczynnik załamania	1,507–1,536 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,022 dyspersja (optyka): silna
	Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.AD.25
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł od 2014-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Glauberyt – minerał z gromady siarczanów. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego chemika J. R. Glaubera, który pierwszy zastosował go w medycynie jako środek przeczyszczający.

Charakterystyka

Właściwości

Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym lub słupkowym. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, ziemistych, nerkowatych. Prawidłowe kryształy spotykane są najczęściej w druzach mineralnych. Jest kruchy, przezroczysty, jest słonogorzki w smaku. Trudno rozpuszcza się w wodzie, na powietrzu przekształca się w gips.

Występowanie

Składnik niektórych złóż solnych. Jest ewaporatem morskim, niekiedy jeziernym. Występuje wraz z nitronatrytem, sylwinem, halitem, kalcytem, prehnitem oraz gipsem^[1].

Miejsca występowania:

Na świecie: Chile – pustynia Atakama (wraz z nitronatrytem), USA – Kalifornia (słone jeziora), Arizona, Nowy Meksyk, Kazachstan, Uzbekistan, Hiszpania, Francja, Włochy, Rosja.

W Polsce: stwierdzono występowanie w złożach soli na Kujawach.

Zastosowanie

stosowany w przemyśle: chemicznym (do wyrobu sody i soli glauberskiej), szklarskim, papierniczym i tekstylnym, farbiarskim w medycynie,
stanowi poszukiwany i ceniony kamień kolekcjonerski.

W kulturze powszechnej

Nazwa kodowa pistoletu maszynowego polskiej produkcji PM-84 i modeli późniejszych.

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p Glauberite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-06] (ang.).

Bibliografia

W. Schumann: Minerały świata. Alma-Press, 2003.
J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały. Multico, 1997.

Linki zewnętrzne

[mindat-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p Glauberite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-06] (ang.).

[1]