Gmina Napęków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Napęków
gmina wiejska
do 187?
Państwo  Królestwo Polskie
Gubernia gubernia kielecka
Powiat kielecki
Siedziba Napęków
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Napęków (także gmina Napienków) – dawna gmina wiejska istniejąca w XIX wieku w guberni kieleckiej. Siedzibą władz gminy był Napęków.

Za Królestwa Polskiego gmina Napęków należała do powiatu kieleckiego w guberni kieleckiej (utworzonej w 1867)[1][2].

1 stycznia?/13 stycznia 1870 część obszaru gminy Napęków włączono do nowo utworzonej wiejskiej gminy Daleszyce[3].

Brak informacji o dacie zniesienia gminy, lecz w wykazie z 1877 i 1883 roku jednostka już nie występuje, a Napęków wchodzi w skład gminy Daleszyce[4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  2. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
  3. Postanowienie z 7 (19) listopada 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 425)
  4. Skorowidz Królestwa Polskiego czyli Spis alfabetyczny miast, wsi, folwarków, kolonii i wszystkich nomenklatur w guberniach Królestwa Polskiego, z wykazaniem: gubernii, powiatu, gminy, parafii, sądu pokoju lub gminnego, oraz najbliższej stacyi pocztowej, wraz z oddzielnym spisem gmin podług najświeższej ich liczby i nazwy ułożony, wykazujący: odległość każdej danej gminy od miasta powiatowego i sądu swojego gminnego; czy i jakie znajdują się w gminie zakłady fabryczne lub przemysłowe, szkoły itp. oraz ludność każdej gminy, obejmujący także podział sądownictwa krajowego świeżo urządzonego. T. 2
  5. Powiat kielecki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom III - Województwo Kieleckie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925