Gmina Podhajce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podhajce
gmina wiejska
1941–1944[1]
Państwo  Generalne Gubernatorstwo
Dystrykt Galicja
Powiat brzeżański
Siedziba Podhajce
Populacja (1943)
• liczba ludności

13.472
Szczegółowy podział administracyjny (1943)
Liczba gromad 10
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Podhajce – dawna gmina wiejska funkcjonująca w latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką w Polsce. Siedzibą gminy były Podhajce, które stanowiły odrębną gminę miejską.

Gmina Podhajce została utworzona przez władze hitlerowskie z terenów okupowanych przez ZSRR w latach 1939–1941, należących przed wojną do gmin Nowosiółka (w całości), Białokrynica[2] (częściowo), Siółko (częściowo) i Staremiasto (częściowo) w powiecie podhajeckim w woj. tarnopolskiem. Gmina weszła w skład powiatu brzeżańskiego (Kreishauptmannschaft Brzeżany), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie. W skład gminy wchodziły miejscowości: Beckersdorf, Białokiernica, Justynówka, Mużyłów, Nowosiółka, Popławy, Telacze, Uhrynów, Wierzbów i Zahajce[3].

Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne ZSRR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jednostka poza administracją polską.
  2. Podano błędnie jako Białokiernica
  3. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG