Grań Apostołów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grań Apostołów widziana z Włosienicy
Żabi Szczyt Niżni i Grań Apostołów. (szczegółowy opis)
Grań Apostołów od południa

Grań Apostołów (niem. Apostelgrat, słow. Hrebeň apoštolov, węg. Apostolok gerince[1]) – dobrze widoczna z drogi prowadzącej z Włosienicy do Morskiego Oka, mocno poszarpana grań odchodząca na zachód od Żabiej Grani w obrębie masywu Żabiego Szczytu Niżniego. Opada ok. 300 m w dół, w kierunku Morskiego Oka[2]. Władysław Cywiński preferuje nazwę Apostoły[3].

Nazwa grani pochodzi od skojarzenia widoku pojedynczych skał turni z sylwetkami postaci, które miały zamarznąć w drodze do nieba. Siedem większych turni nazywanych jest Apostołami i oznaczanych rzymskimi cyframi[2]. Mimo tej liczby czasem spotykana jest nazwa Dwunastu Apostołów. Ta nazwa jak pisze W. Cywiński przystaje raczej do niebiańskiej niż ziemskiej rzeczywistości[3].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Najwyższa z turni (Apostoł VII) leży w punkcie zwornikowym grani, kilkadziesiąt metrów na południe od wierzchołka Żabiego Szczytu Niżniego. Prawe (patrząc od dołu) ograniczenie grani Apostołów tworzą Marusarzowy Żleb i Owczy Żleb, lewe – Apostolska Depresja[3]. W Grani Apostołów kolejno od góry na dół znajdują się:

Apostoł IV i Apostoł II są zwornikami. Od Apostoła IV w kierunku południowo-zachodnim odgałęzia się Grań Diabłów, w której tak samo jak w Grani Apostołów jest 7 turni zwanych Diabłami. Dolną kontynuacja Grani Apostołów jest zachodnia grzęda Apostoła II. Poprzedzielana żlebami i kociołkami wśród gąszczy kosodrzewiny opada aż na brzeg Morskiego Oka[3].

Taternictwo[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia:

Nie sposób już ustalić kto pierwszy przeszedł całą granią. Prowadzi nią droga wspinaczkowa Być na wszystkich. Jej maksymalna trudność to VII, czas przejścia 4 godz.[3]

Grań Apostołów dawniej była popularnym obiektem taternickim, jednak od 1979 r. wspinanie się tu jest niedozwolone[3]. Cały ten rejon to zamknięty dla turystów i taterników obszar ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego i TANAP-u[4]. Na zachodnich (polskich) zboczach Żabiej Grani taternictwo można uprawiać na południe od Białczańskiej Przełęczy)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-05-27] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b c Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba, Warszawa: Sport i Turystyka, 1954
  3. a b c d e f g Władysław Cywiński, Grań Żabiego. Przewodnik szczegółowy, tom 7, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1999, ​ISBN 83-7104-024-5
  4. Turystyczna mapa Słowacji [dostęp 2020-02-11].
  5. Dozwolone rejony wspinaczkowe w TPN [dostęp 2020-05-10].


Najniżej położony Apostoł I nazywany był dawniej Igłą w Żabim lub Turnią Wandy, obie te nazwy wyszły już z użycia.