Grażyna Staniszewska (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grażyna Staniszewska
Grażyna Staniszewska IV seminarium Archiwa Przełomu 1989-1991 Pałac Prezydencki.jpg
Grażyna Staniszewska w Pałacu Prezydenckim (2014)
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1949
Biała Krakowska
Posłanka do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Księżnej Olgi III klasy

Grażyna Ewa Staniszewska (ur. 2 listopada 1949 w Białej Krakowskiej) – polska polityk, posłanka na Sejm X, I, II i III kadencji, senator V kadencji, posłanka do Parlamentu Europejskiego VI kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1972–1977 pracowała jako nauczycielka w liceum w Bielsku-Białej, w latach 1977–1980 była kierowniczką domu kultury w Wapienicy. Od 1980 działała w zarządzie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Regionu Podbeskidzie, była też szefową podziemnych struktur regionu. W czasie stanu wojennego była internowana od grudnia 1981 do lipca 1982, w 1983 ponownie aresztowana. Po zwolnieniu z internowania kontynuowała działalność w podziemnej „Solidarności”. Pracowała jako instruktor w domu kultury oraz w Ośrodku Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej „Redor” w Bielsku-Białej.

W latach 1988–1990 wchodziła w skład krajowego kierownictwa „Solidarności”. Uczestniczyła w obradach Okrągłego Stołu w 1989, w czerwcu tego samego roku została po raz pierwszy wybrana do Sejmu z listy Komitetu Obywatelskiego. Była członkinią władz Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna. Zasiadała w Sejmie przez cztery kolejne kadencje, reprezentując następnie Unię Demokratyczną i Unię Wolności, była członkinią władz krajowych tych partii. W 1992 jej nazwisko pojawiło się na tzw. liście Macierewicza. Prawomocnym wyrokiem z 7 marca 2000 Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł, iż nie była ona tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy.

W Sejmie zajmowała się głównie problematyką gospodarczą i edukacyjną. Była inicjatorką Społecznego Ruchu Inicjatyw Gospodarczych „Spring'92”, popularyzującego reguły gospodarki rynkowej. W latach 1997–2001 przewodniczyła sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. W 1998 zainicjowała program „Interkl@sa”, zmierzający do przygotowania młodzieży do swobodnego funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym. Za tę inicjatywę, a także inne działania na rzecz informatyzacji, została odznaczona medalem Polskiego Towarzystwa Informatycznego „Za zasługi dla edukacji informatycznej w Polsce”.

W 2001 została wybrana do Senatu RP z listy komitetu Blok Senat 2001. W 2004 z ramienia Unii Wolności uzyskała mandat posła do Parlamentu Europejskiego VI kadencji[1] w okręgu śląskim. W 2005 przystąpiła do Partii Demokratycznej – demokraci.pl. Zasiadała m.in. w radzie krajowej i radzie politycznej tej partii. Nie ubiegała się o reelekcję w wyborach europejskich. W 2010 kandydowała z własnego komitetu bezskutecznie na urząd prezydenta Bielska-Białej, uzyskała natomiast mandat radnej[2]. W 2014 nie brała ponownie udziału w wyborach. Po przekształceniu PD od 2016 związana z Unią Europejskich Demokratów.

Działa w wielu organizacjach społecznych, m.in. w Stowarzyszeniu Instytut Południowy, Beskidzkim Stowarzyszeniu Edukacyjnym, Beskidzkim Stowarzyszeniu Wspierania Inicjatyw Sportowo-Rekreacyjnych i Turystycznych oraz w Beskidzkim Stowarzyszeniu Wspierania Organizacji Pozarządowych. Podjęła także współpracę z Komitetem Obrony Demokracji. Patronuje Beskidzkim Rodzinnym Rajdom Rowerowym.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]