Groty (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Groty.svg

Groty - polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu złotym 3 groty srebrne w pas. Klejnot: na koronie szlacheckiej 3 pióra strusie. Labry: złote podbite srebrem.

Quote-alpha.png
W polu zlotem — trzy srebrne groty. Nad hełmem trzy pióra strusie. Herb stary niewiadomego pochodzenia ...[1]

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Lista herbownych z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla:

Grot, Grott, Grudź, Gruzdź, Gruźdź, Paszkiewicz, Paszkowicz, Prokopowicz, Ptak, Razwodowski, Szarłowski, Waszkiewicz, Waszklewicz, Włocki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Juliusz Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897-1906, s. 98.
  2. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.