Grupa tetrarchów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rzeźba wmurowana w narożnik fasady bazyliki św. Marka w Wenecji
7952 - Venezia - Tetrarchi in Piazza San Marco - Foto Giovanni Dall'Orto, 8-Aug-2007.jpg

Grupa tetrarchów – pochodząca z Azji Mniejszej rzeźba porfirowa (wysokość 1,30 m) z początku IV w. n.e., przywieziona w XIII w. z pałacu cesarskiego w Konstantynopolu i wmurowana w narożnik fasady bazyliki św. Marka w Wenecji. Przedstawia złączone w braterskim uścisku dwie pary władców rzymskich (Dioklecjan i Maksymian, Konstancjusz Chlorus i Galeriusz) wspólnie rządzących cesarstwem jako tzw. tetrarchowie.

Grupa ta pierwotnie stanowiła zapewne podstawę pałacowych kolumn, z których wycięto ją podczas złupienia Konstantynopola przez krzyżowców w 1204 r. i sprowadzono do Wenecji na polecenie doży Enrico Dandolo. Brakującą u jednej z figur stopę odnaleziono podczas wykopalisk w Bodrum (staroż. Halikarnas) i obecnie znajduje się ona w stambulskim muzeum. Otwory w diademowych przybraniach głów władców są śladami po zdobiących je kosztownych zapinkach (najpewniej z innego materiału).

Dwie inne, podobne kolumny stanowiły od 1479 r. wsporniki łuku triumfalnego kaplicy papieża Sykstusa IV w rzymskiej bazylice św. Piotra (obecnie w Bibliotece Watykańskiej). W porównaniu z grupą wenecką reprezentują one niższy poziom artystyczny, również nie wykazując cech zindywidualizowanych portretów.

Commons in image icon.svg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Герман Хафнер, Выдающиеся портреты античности. 337 портретов в слове и образе. Москва 1984, s. 128
  • Beata Lewandowska-Kaftan, Danuta Borowska-Mostafa, Dekalog wiedzy tom 10, s. 21