Grzegorz Długi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Długi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1955
Katowice
Zawód, zajęcie prawnik, urzędnik
Alma Mater Uniwersytet Śląski
Stanowisko poseł na Sejm VIII kadencji (2015–2019)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Grzegorz Karol Długi (ur. 16 czerwca 1955 w Katowicach[1]) – polski prawnik i urzędnik, adwokat, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, poseł na Sejm VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefanii i Franciszka[1]. W okresie studenckim przez siedem miesięcy podróżował autostopem po Afryce Zachodniej[2][3]. W 1979 ukończył prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. W drugiej połowie lat 70. działał w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich, m.in. jako członek sądu koleżeńskiego. Jednocześnie od 1976 współpracował z opozycją, zajmując się dystrybucją wydawnictw podziemnych (m.in. „Robotnika”), a także biorąc udział w tzw. grupie samokształceniowej Ruchu Młodzieży Demokratycznej. W 1980 wstąpił do „Solidarności”[4].

Po studiach odbył aplikację sędziowską, w 1981 został asesorem w Sądzie Rejonowym w Mikołowie. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go 16 grudnia 1981[4]. Wkrótce został tymczasowo aresztowany i oskarżony o sporządzenie oświadczenia nawołującego do protestów. W styczniu 1982 uniewinniony przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, w tym samym miesiącu zwolniony[1]. Stracił zatrudnienie w sądownictwie, po czym podjął pracę w Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym, a później w oddziale śląskim przedsiębiorstwa państwowego Desa. Kontynuował działalność opozycyjną m.in. przy organizowaniu manifestacji i kolportażu czasopism drugiego obiegu. Zasiadał również w RKW „S” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. 23 października 1982 ponownie internowany[4], po czym tymczasowo aresztowany i oskarżony z powodów politycznych. W lutym 1983 Wojskowy Sąd Garnizonowy w Katowicach uniewinnił go od popełnienia jednego z zarzucanych mu czynów, a postępowanie co do drugiego umorzył[1].

W 1986 wyjechał do Australii, gdzie studiował na University of New South Wales w Sydney (został jego absolwentem w 1990). Pracował tam również w Biurze Informacyjnym „Solidarności”. Od 1991 do 1997 związany z polską dyplomacją jako konsul w Chicago i Waszyngtonie. W 1998 podjął praktykę adwokacką[4].

W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu z pierwszego miejsce miejsca na liście Kukiz’15 w okręgu wyborczym nr 31, uzyskując mandat posła VIII kadencji[5].

W wyborach w 2019 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego z listy komitetu Kukiz'15[6]. W tym samym roku nie ubiegał się o reelekcję w wyborach krajowych.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2007, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. W 2015 został uhonorowany Krzyżem Wolności i Solidarności[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych. ipn.gov.pl. [dostęp 2015-08-25].
  2. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 104/. sejm.gov.pl, 2018-04-11. [dostęp 2020-02-20].
  3. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 79/. sejm.gov.pl, 2017-10-11. [dostęp 2020-02-20].
  4. a b c d Grzegorz Długi. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2015-08-25].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  6. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
  7. M.P. z 2007 r. nr 43, poz. 502
  8. M.P. z 2016 r. poz. 127