Grzegorz Gajewski (reżyser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Gajewski
Ilustracja
Grzegorz Gajewski (2013)
Data i miejsce urodzenia

21 grudnia 1958
Sanok

Grzegorz Gajewski (ur. 21 grudnia 1958 w Sanoku) – polski dziennikarz i menedżer telewizyjny, reżyser, scenarzysta i producent.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grzegorz Gajewski urodził się 21 grudnia 1958 w Sanoku[1]. Jest wnukiem Adama Gajewskiego[2]. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku z 1977 (w jego klasie był zaprzyjaźniony z nim Tomasz Beksiński)[3][4][5]. Podczas nauki licealnej brał udział w konkursach recytatorskich[6]. W okresie nauki szkolnej nadprogramowo uczył się języka angielskiego[7]. Ukończył studia filologii polskiej i filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1985. Pracę magisterską pisał pt. James Bond. Nowy bohater naszych czasów[8]. Po studiach został pracownikiem Zakładu Filmu i Telewizji UJ, był doktorantem filmoznawstwa na UJ od 1986 do 1989.

Został filmowcem, autorem filmów dokumentalnych, reżyserem i scenarzystą. Podjął współpracę z ośrodkami TVP[9]. Od 1989 był pracownikiem OTV Kraków, w tym od maja 1994 do czerwca 1996 jako zastępca dyrektora ds. programowych. Współtworzył Kronikę Krakowską i prowadził program regionalny w TV Kraków, prowadził audycję Skrzydła bliżej marzeń w TVP2. Przebywał na stypendium w Wavy TV w Norfolk w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do Polski był dyrektorem programowym TV Kraków. Od sierpnia 1996 był zatrudniony w TV Polonia, gdzie pełnił stanowiska szefa redakcji dziedzictwa kulturowego, później był redaktorem i dyrektorem naczelnym do sierpnia 2002[10][11]. Od maja 2004 był zastępcą kierownika redakcji INFOTAI w Telewizyjnej Agencji Informacyjnej. Od 5 grudnia 2005 do 31 marca 2006 był p.o. dyrektora OTV Białystok, a od marca 2006 do 27 października 2006 dyrektorem tego ośrodka[12][13]. Od listopada 2006 do stycznia 2009 był dyrektorem TVP3 Wrocław[14].

Zasiadał w Radzie Programowej Szkoły Menedżerów Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego i w zarządzie Europejskiej Unii Nadawców Etnicznych EEBU Klagenfurt.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda na Międzynarodowego Festiwalu Filmów Turystycznych w Zagrzebiu (2013)[16]
  • Nominacja do finału XVII konkursu Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego za film Ballada o dwóch domach (2014)[17]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 27,36.
  2. Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 9,14.
  3. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2015-12-19].
  4. Liceum lat siedemdziesiątych. W: Małgorzata Szybiak: Księga pamiątkowa. 125 lat Gimnazjum Męskiego im. Królowej Zofii – I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku (1880–2005). Sanok: 2005, s. 88. ISBN 83-922492-0-8.
  5. Weiss 2016 ↓, s. 23, 25, 38, 44, 69, 71, 74, 86, 105, 112, 157.
  6. Młodzi recytatorzy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 6, Nr 1 (708) z 1-15 stycznia 1977. 
  7. Weiss 2016 ↓, s. 66.
  8. Weiss 2016 ↓.
  9. Nowy film promocyjny o Bieszczadach, bieszczady.pl, 12 maja 2011 [dostęp 2015-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-22].
  10. Faworyci, outsiderzy, kondotierzy. tygodnikprzeglad.pl, 2003-10-27. [dostęp 2015-12-19].
  11. Eugeniusz Bajkowski: Zagrożenie dla polskiego programu TV w Australii. wp.pl, 2002-06-22. [dostęp 2015-12-19].
  12. Nowy szef TVP Białystok. Wirtualnemedia.pl. [dostęp 2015-12-05].
  13. Nowy szef TVP w Białymstoku. Wirtualnemedia.pl, 30 października 2006. [dostęp 2015-12-05].
  14. Magda Nogaj: Nowy szef w TVP Wrocław. wroclaw.wyborcza.pl, 2006-11-06. [dostęp 2015-12-19].
  15. Pokaz filmu „Dzwony pojednania” połączony z dyskusją „Jak poprzez kulturę pokazać historię?”. fwpn.org.pl. [dostęp 2015-12-19].
  16. Film o Karpatach na podium. alpykarpatom.pl, 2013-07-08. [dostęp 2015-12-19].
  17. Dziennikarze TVP w finale Nagrody im. Tadeusza Mazowieckiego. centruminformacji.tvp.pl/, 2014-02-28. [dostęp 2015-12-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]