H. Houston Merritt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hiram Houston Merritt (ur. 1902 w Wilmington, zm. 9 stycznia 1979) – amerykański neurolog.

Od 1948 do 1967 roku stał na czele Neurological Institute of New York. Od 1958 do 1969 roku był dziekanem Columbia University College of Physicians and Surgeons.

35 z jego uczniów objęło później katedry neurologii. Wśród jego osiągnięć naukowych znajduje się odkrycie przeciwdrgawkowych właściwości fenytoiny, wczesne badania nad płynem mózgowo-rdzeniowym oraz monografia z 1946 roku poświęcona kile układu nerwowego.

Podręcznik neurologii jego autorstwa Merritt's Neurology w 2005 roku miał 11 wydań[1].

Merritt zmarł w Massachusetts General Hospital w 1979 roku z powodu powikłań choroby naczyniowej mózgu i wodogłowia normotensyjnego[2] (co do tej ostatniej jednostki chorobowej, Merritt nigdy nie był przekonany o jej istnieniu).

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Putnam TJ, Merritt HH (1937) Experimental determination of the anticonvulsant properties of some phenyl derivatives. Science 85:525–526
  • Merritt HH. Textbook of Neurology. Lea and Febiger, Philadelphia, Eds 1–6 (1955–1979)
  • Merritt HH, Fremont-Smith F (1937) The cerebrospinal fluid. WB Saunders, Philadelphia
  • Merritt HH, Putnam TJ (1938) Sodium diphenyl hydantoinate in the treatment of convulsive disorders. JAMA 111: 1068–1073
  • Merritt HH, Adams RD, Solomon HC. Neurosyphilis. Oxford University Press, Nowy Jork 1946

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rowland LP (ed) (2005) Merritt's Neurology 11th Ed. Lippincott Williams and Wilkins, Philadelphia
  2. Rowland LP (1979) Houston Merritt (1902–1979) Obituary. Neurology 29:277–279

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]