Hanna Komorowska-Janowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hanna Komorowska-Janowska (ur. 1946) – polska pedagog, językoznawca, anglista oraz glottodydaktyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1989 r. jest delegatem Polski do Sekcji Językowej Rady Europy, zaś od 1992 prezesem Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego. Komorowska-Janowska opracowała oraz wcieliła w życie koncepcję kształcenia nauczycieli języków obcych, opracowała metodologię konstruowania programów nauczania języków, a także opracowała metodologię badań empirycznych w dydaktyce języka.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Testy w nauczaniu języków obcych (1974)
  • Nauczanie gramatyki języka obcego a interferencja (1975)
  • Sukces i niepowodzenie w nauce języka obcego (1978)
  • Metody badań empirycznych w glottodydaktyce (1982)
  • Testing English (1977)
  • Podstawy metodyki nauczania języków obcych (1993)
  • O programach prawie wszystko (2000)
  • Metodyka nauczania języków obcych (2001)
  • Stopień po stopniu. Rozwój zawodowy nauczyciela (2002)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 186.