Przejdź do zawartości

Hanna Komorowska-Janowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hanna Komorowska-Janowska
Data urodzenia

1946

Zawód, zajęcie

językoznawca, glottodydaktyk, anglistka

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

profesor

Edukacja

1972 doktorat, 1978 habilitacja, 1985 tytuł profesora

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Hanna Komorowska-Janowska (ur. 1946) – polska pedagog, językoznawca, anglista oraz glottodydaktyk, profesor zwyczajna Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Stopień doktora uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim w roku 1972 (tytuł rozprawy: Kompetencje językowe wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych), habilitowała się na UW w 1978, tytuł profesora otrzymała w roku 1985. W latach 2010–2015 pracowała w Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego[1].

Była prorektorem UW i kierownikiem katedry w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (obecnie: Uniwersytet SWPS). Od 1989 r. jest delegatem Polski do Sekcji Językowej Rady Europy, od 1992 prezesem Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego. Komorowska-Janowska opracowała oraz wcieliła w życie koncepcję kształcenia nauczycieli języków obcych, opracowała metodologię konstruowania programów nauczania języków, a także opracowała metodologię badań empirycznych w dydaktyce języka[2].

Ważniejsze prace

[edytuj | edytuj kod]
  • Testy w nauczaniu języków obcych (1974)
  • Nauczanie gramatyki języka obcego a interferencja (1975)
  • Sukces i niepowodzenie w nauce języka obcego (1978)
  • Metody badań empirycznych w glottodydaktyce (1982)
  • Testing English (1977)
  • Podstawy metodyki nauczania języków obcych (1993)
  • O programach prawie wszystko (2000)
  • Metodyka nauczania języków obcych (2001)
  • Stopień po stopniu. Rozwój zawodowy nauczyciela (2002)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ludzie Nauki [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2026-02-28].
  2. Komorowska-Janowska, Hanna [online], swps.pl [dostęp 2026-02-28].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 186.