Hans-Erich Voss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hans-Erich Voss
Wiceadmirał Wiceadmirał
Data i miejsce urodzenia 30 października 1897
Angermünde
Data i miejsce śmierci 18 listopada 1969
Berchtesgaden
Przebieg służby
Lata służby 1915–1945
Siły zbrojne  Kaiserliche Marine
 Reichsmarine
 Kriegsmarine
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa

Hans-Erich Voss (ur. 30 października 1897 w Angermünde, zm. 18 listopada 1969 w Berchtesgaden w Bawarii) – niemiecki oficer marynarki wojennej, wiceadmirał. Służbę na okrętach rozpoczął w 1915 jako ochotnik. W 1917 uzyskał dyplom niemieckiej Akademii Marynarki Wojennej. Służył w niemieckiej marynarce wojennej przez okres Cesarstwa Niemieckiego, Republiki Weimarskiej i III Rzeszy. W 1942 był dowódcą ciężkiego krążownikaPrinz Eugen”, na którym spotkał ministra propagandy Rzeszy Josepha Goebbelsa. W wyniku spotkania, Goebbels zaproponował Vossowi pracę oficera łącznikowego w kwaterze kanclerza Adolfa Hitlera. Podczas zamachu 20 lipca został ranny od wybuchu bomby. W charakterze oficera łącznikowego Kriegsmarine pozostał do stycznia 1945. W dniu 1 maja 1945 opuścił bunkier Führera.

Po wojnie dostał się do sowieckiej niewoli. W sierpniu 1951 został oskarżony przez władze radzieckie pod zarzutem, że „zajmował stanowisko dowodzenia we flocie wojennej Hitlera, brał udział w wojnie napastniczej z naruszeniem prawa międzynarodowego i traktatów”. W lutym 1952 sąd wojenny w Moskwie Okręgu Wojskowego skazał go na karę 25 lat pozbawienia wolności. Na mocy dekretu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w grudniu 1954, został zwolniony i przekazany do Niemieckiej Republiki Demokratycznej i władzom Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Zmarł 18 listopada 1969 w Berchtesgaden w Bawarii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]