Henryk Sułkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Sułkowski
kapitan marynarki kapitan marynarki
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1897
Janopol
Data i miejsce śmierci 1940
Twer
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Henryk Sułkowski (ur. 10 marca 1897 w Janopolu, zm. 1940 w Kalininie) – kapitan rezerwy Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ziemianin, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Adama i Adeli ze Stępniewskich. Ukończył Szkołę Realną w Pińsku. W latach 1912–1916 w Morskim Korpusie Kadetów, później w Wyższej Szkole Morskiej w Petersburgu.

Od 28 kwietnia 1919 roku w Wojsku Polskim, początkowo w Batalionie Morskim, porucznik Marynarki Wojennej ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. 4 października 1919 roku przeniesiony do Flotylli Pińskiej, a w 1920 roku do Flotylli Wiślanej, gdzie pełnił służbę starszego oficera na okręcie uzbrojonym „Wawel”, przejętym od marynarki niemieckiej[1]. 18 sierpnia 1920 roku wyróżnił się szczególnym męstwem w rejonie Płocka.

Po zakończeniu działań wojennych służył krótko we Flotylli Pińskiej, po czym w 1921 roku przeszedł do rezerwy. W okresie dwudziestolecia międzywojennego prowadził rodzinny majątek Janopol w powiecie drohickim. Kapitan marynarki rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 roku.

We wrześniu 1939 roku zmobilizowany do Flotylli Pińskiej, w której pełnił funkcję dowódcy pododcinka Janów oraz dowódcy grupy kutrów na Prypeci i Jasiołdzie.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. W czasie pobytu w obozie kierował budową drewnianego mostu i grobli łączących wyspę Stołbnyj na jeziorze Seliger, gdzie przetrzymywano polskich więźniów, z lądem stałym[2]. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Pochowany w Miednoje.

Awans pośmiertny[edytuj | edytuj kod]

4 października 2007 roku Henryk Sułkowski został pośmiertnie awansowany na stopień komandora podporucznika Marynarki Wojennej[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statek uzbrojony "Wawel" ayz.pl [dostęp 2012-03-30]
  2. Andrzej Przewoźnik, Jolanta Adamska, Katyń. Zbrodnia, prawda, pamięć, Warszawa: Świat Książki, 2010, s. 83–84, ISBN 978-83-247-2036-1, OCLC 750956033.
  3. Żołnierze Wojska Polskiego – Uroczysty Apel Pamięci 9 listopada 2007 roku, plac marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie polskieradio.pl [dostęp 2012-03-30]
  4. Dekret Wodza Naczelnego L. 3306 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 10)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]