Henryk V Zgodny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk V Zgodny
ilustracja
Portret Henryka V przypisywany Jacopo de' Barbariemu
książę Meklemburgii
z Erykiem II (zm. 1508) i Albrechtem VII
Okres panowania od 1503
do 1520
Poprzednik Magnus II
książę Meklemburgii-Schwerin
Okres panowania od 1520
do 1552
Następca Jan Albrecht I (zjednoczenie Meklemburgii)
Dane biograficzne
Dynastia meklemburska
Data urodzenia 3 maja 1479
Data śmierci 6 lutego 1552
Ojciec Magnus II
Matka Zofia pomorska
Żona Urszula z Brandenburgii
od 1505
do 1510
Dzieci Zofia, Magnus, Urszula
Żona Helena z Palatynatu
od 1513
do 1524
Dzieci Filip, Małgorzata, Katarzyna
Żona Urszula z Saksonii-Lauenburga
od 1551

Henryk V Zgodny (niem. Heinrich V. der Friedfertige; ur. 3 maja 1479, zm. 6 lutego 1552) – książę Meklemburgii od 1503 r. wraz z bratem Erykiem II (zm. 1508) i Albrechtem VII, książę Meklemburgii-Schwerin od podziału w 1520 r.

Życiorys[edytuj]

Henryk był najstarszym synem księcia Meklemburgii Magnusa II i Zofii, córki księcia zachodniopomorskiego Eryka II. W 1503 r. po śmierci ojca został wraz z młodszymi braćmi Erykiem i Albrechtem księciem Meklemburgii; żył jeszcze także ich stryj Baltazar. W 1507 r. zmarł Baltazar, w kolejnym roku Eryk. Pozostali Henryk i Albrecht w 1520 r. dokonali podziału Meklemburgii (przy formalnym zachowaniu jedności kraju): Albrecht otrzymał część z Güstrow, a Henryk część ze Schwerin. Mimo to w 1523 r. przyjęto tzw. "unię" określającą dla ustrój Meklemburgii do 1918 r. W 1526 r. Henryk przystąpił do protestanckiego sojuszu z landgrafem heskim Filipem Wielkodusznym i elektorem saskim Janem Stałym. Henryk, w przeciwieństwie do swego brata, bardzo sprzyjał reformacji. Korespondował z Lutrem, w 1537 r. wprowadził nową organizację kościelną w Meklemburgii. Na sejmie krajowym w Sternbergu Henryk oraz syn i następca jego brata Jan Albrecht I wspólnie oficjalnie zadeklarowali luteranizm jako religię państwową.

Ponieważ jedyny żyjący syn Henryka, Filip, nie był zdolny do objęcia rządów wskutek choroby, jego następcą został bratanek Jan Albrecht I, który na powrót w jednym ręku zebrał władzę nad Meklemburgią.

Rodzina[edytuj]

Henryk był trzykrotnie żonaty. W 1505 r. poślubił Urszulę, córkę elektora brandenburskiego Jana Cicero. Małżeństwo to zaowocowało trojgiem dzieci:

Urszula zmarła w 1510 r., a w 1513 r. Henryk ożenił się z Heleną, córką palatyna reńskiego Filipa Wittelsbacha. Z tego małżeństwa pochodziła również trójka dzieci:

Helena zmarła w 1524 r. Pod koniec życia, w 1551 r., Henryk ożenił się po raz trzeci, z Urszulą, córką księcia Saksonii-Lauenburg Magnusa I. To małżeństwo pozostało bezdzietne.

Bibliografia[edytuj]