Władcy Saksonii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Armoiries Saxe.svg

Na tej stronie znajduje się lista wszystkich władców Saksonii od 743 r.

Książęta Saksonii[edytuj | edytuj kod]

Ludolfingowie (850-961)[edytuj | edytuj kod]

Billungowie (961-1106)[edytuj | edytuj kod]

Supplinburgowie (1106-1127)[edytuj | edytuj kod]

Welfowie (1127-1138)[edytuj | edytuj kod]

Dynastia askańska (1138-1142)[edytuj | edytuj kod]

Welfowie (1142-1180)[edytuj | edytuj kod]

W 1180 r. Henryk Welf został pozbawiony tronów saskiego i bawarskiego, a sama Saksonia podzielona. Tytuł książąt saskich ze wschodnią częścią dawnej Saksonii otrzymał Bernard III Askańczyk (lista władców poniżej), część zachodnia została oddana arcybiskupom Kolonii (Westfalia), a w głównej części powstało od 1235 r. księstwo Brunszwiku-Lüneburga, nadal pod rządami Welfów (por. władcy Brunszwiku i Hanoweru).

Askańczycy (1180-1356)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Albrechta II państwo zostało podzielone między jego dwóch synów, na:

  • Saksonię-Wittenbergę (niem.: Sachsen-Wittenberg)
  • Saksonię-Lauenburg (niem.: Sachsen-Lauenburg).

Dalsza lista dotyczy książąt Saksonii-Wittenbergi.

W 1356 r. Złota Bulla dała książętom Saksonii prawo wyboru króla niemieckiego. Od tej pory władca Saksonii nosił tytuł elektora.

Elektorzy Saksonii[edytuj | edytuj kod]

Askańczycy (1356-1422)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Albrechta III księstwo przejął margrabia Miśni (Meissen) i Turyngii.

Wettynowie (1422-1806)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Fryderyka II Saksonia ponownie została podzielona między synów władcy.

  • Ernest, starszy syn, otrzymał: północną Miśnię, południową Turyngię oraz Wittenbergę. Dodatkowo tytuł elektora.
  • Albert, młodszy, otrzymał: północną Turyngię i południową Miśnię.

Wettynowie - linia ernestyńska[edytuj | edytuj kod]

Elektorzy w północnej Miśnii, południowej Turyngii

Wettynowie - linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

Książęta w Turyngii i Miśnii

W 1547 r., po klęsce Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego pod Mühlbergiem, tytuł elektora oraz Wittenberga zostały przeniesione na linię Albrechta. Linia Ernesta pozostała w Turyngii, ale z czasem rozbiła się na wiele małych księstw. Poniższa lista zawiera władców z linii Alberta w Saksonii elektorskiej; po szczegóły dot. linii Ernesta zobacz niżej sekcja: Księstwa saskie linii ernestyńskiej Wettynów

Wettynowie - linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

W 1806 r. rozwiązano Cesarstwo Rzymskie i Saksonia stała się królestwem. Fryderyk August III rozpoczął numerację od I.

Herb królów Saksonii

Królowie Saksonii (1806-1918)[edytuj | edytuj kod]

Wettynowie - linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

1918 - zniesienie monarchii

Pretendenci do tronu Saksonii[edytuj | edytuj kod]

Maria Emanuel uznał za swojego następcę siostrzeńca Aleksandra. Sprzeciwł się temu Albert, brat Marii Emanuela, który żądał przestrzegania prawa salickiego uznającego sukcesję wyłącznie w linii męskiej. Po śmierci Marii Emanuela pretensje do tytułu króla Saksonii zgłosili równocześnie Albert i Aleksander de Afif.

Według umowy z 1997 r.
Według prawa salickiego

Wydzielone księstwa saskie[edytuj | edytuj kod]

Schemat przedstawia podziały księstw saskich, dynastii Wettynów

Księstwa saskie linii ernestyńskiej Wettynów[edytuj | edytuj kod]

W Turyngii po bitwie pod Mühlbergiem i utracie Saksonii elektorskiej

1554 - podział ziem między synów elektora Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego

Książęta Saksonii-Koburga[edytuj | edytuj kod]

książęta Saksonii-Coburg-Eisenach:
  • 1566-1572 Fryderyk, syn Jana Fryderyka II
  • 1566-1633 Jan Kazimierz, syn Jana Fryderyka II, książę von Sachsen-Coburg
  • 1566-1638 Jan Ernest II, syn Jana Fryderyka II, książę von Sachsen-Eisenach, od 1633 także Coburg

1638 ziemie przeszły na książąt Saksonii-Weimar

Książęta Saksonii-Weimar[edytuj | edytuj kod]

1640 - podział między żyjących braci. Weimar otrzymał:

  • 1640-1662 Wilhelm (syn Jana, zob. wyż.)

1662 - podział między synów Wilhelma

Saksonia-Weimar
  • 1662-1683 Jan Ernest II (syn Wilhelma)
  • 1683-1728 Wilhelm Ernest (syn Jana Ernesta II) (Weimar)
  • 1683-1707 Jan Ernest III (syn Jana Ernesta II) (Kappellendorf)
  • 1707-1748 Ernest August I (syn Jana Ernesta III) od 1707 Kappellendorf; od 1728 także Weimar; od 1741 także Eisenach
Saksonia-Weimar i Saksonia-Eisenach
Saksonia-Weimar-Eisenach
Wielkie Księstwo Saksonii-Weimar-Eisenach

1918 - obalenie monarchii

Saksonia-Eisenach
  • 1662-1668 Adolf Wilhelm (syn Wilhelma)
  • 1668-1671 Wilhelm August (syn Adolfa Wilhelma); Eisenach do Markfuhl
Saksonia-Jena
  • 1662-1678 Bernard II (syn Wilhelma)
  • 1678-1690 Jan Wilhelm III (syn Bernarda II); Jena do Eisenach
Saksonia-Markfuhl
  • 1662-1686 Jan Jerzy I (syn Wilhelma) od 1671 także Eisenach
  • 1686-1698 Jan Jerzy II (syn Jana Jerzego I)
  • 1698-1729 Jan Wilhelm (syn Jana Jerzego I) od 1690 Jena
  • 1729-1741 Wilhelm Henryk (syn Jana Wilhelma) Eisenach do Weimaru

Książęta Saksonii-Gotha (1640–1672)[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Gotha-Altenburg[edytuj | edytuj kod]
dalsza lista książąt Saksonii-Gotha-Altenburg:

po bezpotomnej śmierci Fryderyka IV nowy podział ziem między książąt, spadkobierców Ernesta I Pobożnego.

Książęta Saksonii-Coburg-Gotha[edytuj | edytuj kod]

od 1918 republika (Coburg przyłączył się do Bawarii, Gotha pozostała w Turyngii).

tytularni książęta von Sachsen-Coburg-Gotha:
  • (1918) 1954-1972 Jan Leopold, syn Karola Edwarda
  • 1972-1998 Fryderyk Jozjasz, syn Karola Edwarda
  • od 1998 Andrzej, syn Fryderyka Jozjasza
Książęta Saksonii-Saalfeld (od 1735 Saksonii-Coburg-Saalfeld)[edytuj | edytuj kod]
od 1826 książę von Sachsen-Coburg-Gotha (patrz wyżej)
Książęta Saksonii-Hildburghausen[edytuj | edytuj kod]
Książęta Saksonii-Meiningen[edytuj | edytuj kod]

w 1826 książęta Saksonii-Meiningen przejęli władzę nad księstwem Saksonii-Hildburghausen i odtąd tytułowali się von Sachsen-Meiningen und Hildburghausen

Książęta Saksonii-Meiningen i Hildburghausen[edytuj | edytuj kod]

1918 – obalenie monarchii

Tytularni książęta von Sachsen-Meiningen und Hildburghausen

Książęta Saksonii-Altenburg (1673-1673, 1826-1918)[edytuj | edytuj kod]

Starsza linia:
Nowa linia:

1918 - obalenie monarchii.

Tytularni książęta sascy na Altenburgu:
  • 1918 - 1955 Ernest II
  • 1955 - 1991 Jerzy Maurycy (syn Ernesta II)

1991 - linia wygasła

Księstwa saskie z linii albertyńskiej Wettynów[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Weissenfels-Kwerfurt[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Weissenfels-Barby
  • 1680-1728 Henryk (syn Augusta ks. Saksonii-Weissenfels)
  • 1728-1739 Jerzy Albrecht (syn)
Książęta Saksonii-Weissenfels-Dahme
  • 1711-1715 Fryderyk (syn Augusta ks. Saksonii-Weissenfels)

Książęta Saksonii-Merseburg[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Merseburg-Zörbig
Książęta Saksonii-Merseburg-Lauchstädt
Książęta Saksonii-Merseburg-Spremberg

Książęta Saksonii-Zeitz[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Zeitz-Pagau-Neustadt

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]