Herman Auerbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herman Auerbach
Data i miejsce urodzenia 26 października 1903
Podwołoczyska
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 1942
Lwów

Herman Auerbach (ur. 26 października 1903 w Podwołoczyskach, zm. 17 sierpnia 1942 we Lwowie) – polski matematyk żydowskiego pochodzenia, jeden z czołowych przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej.

Studiował początkowo (od 1921) na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, jednak wkrótce przeniósł się na studia ma tematyczne na Wydziale Filozoficznym UJK. Ukończył je w 1926. W 1928 obronił doktorat na postawie rozprawy O polu krzywych wypukłych o średnicach sprzężonych, a w 1935 habilitował się. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu matematyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1]. Był starszym asystentem w Zakładzie Matematycznym UJK kierowanym przez prof. Eustachego Żylińskiego.

Podczas pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa (1939-1941) był profesorem analizy funkcjonalnej Uniwersytetu. Udowodnił tzw. lemat Auerbacha (zob. też baza Auerbacha, układ Auerbacha). Po zajęciu miasta przez hitlerowców został uwięziony w lwowskim getcie. Popełnił samobójstwo w szpitalu, by uniknąć transportu przez Niemców do obozu koncentracyjnego w Bełżcu.

Przypisy

  1. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]