Himalaje Małe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Himalaje Małe
Himalaje Niskie
Widok na Małe Himalaje, w głębi widoczne ośnieżone Himalaje Wysokie, Tansen
Widok na Małe Himalaje, w głębi widoczne ośnieżone Himalaje Wysokie, Tansen
Jednostka dominująca Himalaje
Sąsiednie pasma Himalaje Wysokie,
Himalaje Zewnętrzne
Kontynent Azja
Państwo  Pakistan
 Indie
 Nepal
 Bhutan[1]

Małe Himalaje[2] – fragment pasma Himalajów. Nazwą tą określa się kilka niezależnych pasm górskich położonych pomiędzy Himalajami Wysokimi a Himalajami Zewnętrznymi[1], oddzielonych od nich dużymi kotlinami, np. Kotliną Kathmandu.

Do Małych Himalajów należą, poczynając od zachodu: Pir Pandźal, Dhauladhar, Nag Tibba i nepalski Mahabharat. Najwyższe szczyty przekraczają 5000 m n.p.m., średnia wysokość regionu wynosi 3700 – 4500 m n.p.m.[1]. Małe Himalaje tworzą skały magmowe i skały metamorficzne, a także w dużym stopniu skały osadowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lesser Himalayas. W: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica Inc., 2016. [dostęp 2016-03-15]. (ang.)
  2. Nazewnictwo Geograficzne Świata. Zeszyt 4. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych, 2004, s. 65. ISBN 83-239-7552-3. (pol.)