Hipopotam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hipopotam
Hippopotamus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – hipopotam nilowy (H. amphibius)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

Whippomorpha

Infrarząd

Ancodonta

Rodzina

hipopotamowate

Rodzaj

hipopotam

Typ nomenklatoryczny

Hippopotamus amphibius Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Hipopotam[6] (Hippopotamus) – rodzaj ssaka parzystokopytnego z rodziny hipopotamowatych (Hippopotamidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje jeden współcześnie występujący gatunek występujący w Afryce[7][8][9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 290–355 cm, ogona 40–56 cm, wysokość w kłębie 150–165 cm; masa ciała 1000–4500 kg[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Hippopotamus (Hippopothamus): gr. ιπποποταμος ippopotamos „hipopotam”, od ἱππος hippos „koń”; ποταμος potamos „rzeka”[10].
  • Tetraprotodon (Tetraproctodon): gr. τετρα- tetra- „czworo-”, od τεσσαρες tessares „cztery”; πρωτο- prōto- „pierwszy”; οδους odous, οδων odōn „ząb”[11]. Gatunek typowy: Hippopotamus amphibius Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[7][6]:

oraz gatunki wymarłe[12][13]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Hippopotamus Linnaeus, 1758.
  2. Niepoprawna późniejsza pisownia Tetraprotodon Falconer & Cautley, 1836.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hippopotamus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 74. (łac.)
  3. P. Boddaert: Elenchus animalium, volumen I: sistens quadrupedia huc usque nota, eorumque varietates: ad ductum naturae, quantum fieri potuit disposita. Roterodami: Apud C.R. Hake, 1784, s. 52, 165. (łac.)
  4. H. Falconer & P. Cautley. Note on the fossil Hippopotamus of the Sivalik Hills. „Asiatic Researches”. 19 (1), s. 51, 1836 (ang.). 
  5. J.E. Gray: Catalogue of carnivorous, pachydermatous, and edentate Mammalia in the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1869, s. 357. (ang.)
  6. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 304. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  8. a b R. Lewison: Family Hippopotamidae (Hippopotamuses). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 318. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Hippopotamus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-04].
  10. Palmer 1904 ↓, s. 327.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 671.
  12. C. Petronio. Note on the taxonomy of Pleistocene hippopotamuses. „Ibex”. 3, s. 53-55, 1995 (ang.). 
  13. Hippopotamus Linnaeus 1758 (hippo) (ang.). The Paleobiology Database. [dostęp 2017-05-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]