Holiday (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Holiday
Gatunek komedia romantyczna
Data premiery Ziemia 5 grudnia 2006,
Polska 22 grudnia 2006
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 138 min.
Reżyseria Nancy Meyers
Scenariusz Nancy Meyers
Główne role Cameron Diaz,
Kate Winslet,
Jude Law,
Jack Black
Muzyka Hans Zimmer
Zdjęcia Dean Cundey
Scenografia Andy Nicholson,
Dan Webster,
David Smith,
Al Hobbs,
Cindy Carr,
Anna Pinnock
Montaż Joe Hutshing
Produkcja Nancy Meyers,
Bruce A. Block
Wytwórnia Columbia Pictures
Universal Pictures
Relativity Media
Wawerly Films
Dystrybucja Columbia Pictures
Budżet $80 000 000

Holidayamerykańska komedia romantyczna z 2006 roku opowiadająca o losach dwóch młodych kobiet, które zamieniły się domami na czas Bożego Narodzenia. Film kręcono w Los Angeles w USA oraz w Londynie i w miejscowości Surrey w Anglii.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Iris (Kate Winslet) redaguje kolumnę towarzyską w popularnej londyńskiej gazecie i wciąż kocha się w swoim byłym – Jasperze (Rufus Sewell). Mimo że pracują razem w firmie nie rozmawiają ze sobą za wiele. Podczas imprezy bożnarodzeniowej, Jasper ogłasza, że jest zaręczony z kobietą, z którą wcześniej zdradził Iris.

Amanda Woods (Cameron Diaz) posiada świetnie prosperującą agencję produkującą zwiastuny filmowe w Los Angeles. Dopiero co się dowiedziała, że jej obecny chłopak, Ethan (Edward Burns) sypia ze swoją 24-letnią recepcjonistką. Amanda wyrzuca go z domu i zrywa z nim. Mimo rozpaczy, jaką przeżywa, nie jest w stanie uronić żadnej łzy. Przez swój nastrój, Amanda postanawia wziąć sobie urlop i jako miejsce swojego pobytu wybiera Anglię. Odnajduje w sieci wiejski domek w Surrey należący do Iris, która jest w takim samym dołku emocjonalnym, jak Amanda. Obie panie zgodnie przyznają, że przyda im się odpoczynek i niezwłocznie zamieniają się domami.

Amanda strasznie nudzi się podczas swojego pobytu w wiejskim domku, w przeciwieństwie do Iris, która jest zaskoczona ogromnym i bogatym domem Amandy. Już spakowana i gotowa do drogi napotyka brata Iris – Grahama (Jude Law), który przychodzi do domu pijany i szuka schronienia na noc. Decydują się na wspólną noc bez zobowiązań. Następnego ranka Amanda oznajmia, że wraca do Los Angeles przy czym Graham nie chowa smutku i żalu. Otrzymuje dwa telefony od nieznajomych dla Amandy osób – Sophie i Oliwii. Gdy Amanda jest już na lotnisku, zaczyna rozważać możliwość zostania. Uważa, że będzie tęsknić za Grahamem, bo mimo wszystko bardzo się do siebie zbliżyli. Ostatecznie spotykają się tego samego wieczoru w pubie i świetnie się tam bawią.

Natomiast Iris wkrótce poznaje przyjaciół i sąsiadów Amandy włącznie ze starszym panem o imieniu Arthur Abbott (Eli Wallach), który pisze scenariusze filmowe. Arthur jest już w podeszłym wieku, często zapomina gdzie mieszka. Jego przyjaźń z Iris rozpoczyna się gdy pomaga mu ona odnaleźć drogę do domu. Arthur wielokrotnie otrzymuje zaproszenia na spotkanie Writers Guild (WGAW), które za każdym razem ignoruje tłumacząc, że nie będzie przemawiał do kilku osób z trudem pamiętających jego imię. Podczas udzielania pomocy Arthurowi, Iris poznaje również Milesa (Jack Black) związanego obecnie z aktorką Maggie (Shannyn Sossamon). Niedługo potem Miles odkrywa, że Maggie zdradza go z innym mężczyzną. Po krótkiej kłótni Miles zrywa z Maggie i zaczyna dostrzegać siebie jako potencjalnego partnera dla Iris. Komponuje piosenkę na uroczyste wejście Arthura na spotkanie WGAW.

Amanda i Graham kontynuują swój związek pomimo wielu wątpliwości. Pewnego wieczoru Amanda postanawia niespodziewanie odwiedzić Grahama. Podczas pukania do drzwi, słyszy hałasy dochodzące z wewnątrz i już przewiduje najgorsze. Jednak okazuje się, że Graham ukrywał swoje dwie małe córki – Sophie i Oliwię. Tłumaczy, że boi się opowiadać o swoich dzieciach ponieważ często jest to powodem jego rozstań z kobietami. Dziewczynki bardzo polubiły Amandę, co się tyczy również w drugą stronę. W ostatnią ich wspólną noc, Graham wyjawia Amandzie, że ją kocha. Ona odpowiada mu, że nie spodziewała się takiego wyznania i nie jest zupełnie przygotowana na odpowiedź.

Jasper postanawia odwiedzić Iris w Los Angeles i mówi jej, że nie chce jej stracić podczas gdy wciąż jest zaręczony. Iris wyznaje mu, że czuje się wykorzystana i definitywnie kończy z nim związek wyrzucając go za drzwi. Nie ukrywa przy tym wielkiej ulgi i zadowolenia, że nareszcie udało się jej uwolnić z tego toksycznego uczucia. W tym samym czasie Maggie przychodzi przeprosić Milesa za swoje zachowanie i prosi o jeszcze jedną szansę. Miles odmawia. Iris towarzyszy Arthurowi w jego wielkim dniu podczas spotkania WGAW gdzie przyszły setki osób. Arthur nie kryje wzruszenia, a tak liczna publiczność dodaje mu sił i motywacji. Tego dnia Amanda żegna się z Grahamem całując go po raz ostatni. Gdy jedzie samochodem, Amanda po raz pierwszy od bardzo dawna zaczyna płakać i każe kierowcy natychmiast się zatrzymać. Wysiada i gna ile sił w nogach do Grahama, który jest bardzo wrażliwy i płacze niczym dziecko. Film kończy się w momencie, kiedy Amanda, Graham, Iris, Miles, Sophie i Olivia spędzają sylwestra razem, w domu Grahama.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Za muzykę odpowiedzialny jest Hans Zimmer. Jednak niektóre utwory wykonał przy pomocy Imogen Heap, Lorne Balfe, Ryeland Allison, Atli Orvarsson, Henry Jackman czy Heitora Pereira.

  1. "Maestro" – 3:53
  2. "Iris and Jasper" – 3:24
  3. "Kayak for One" – 1:30
  4. "Zero" – 2:44
  5. "Dream Kitchen" – 1:35
  6. "Separate Vacations" – 1:47
  7. "Anything Can Happen" – 0:48
  8. "Light My Fire" – 1:14
  9. "Definitely Unexpected" – 3:34
  10. "If I Wanted to Call You" – 1:50
  11. "Roadside Rhapsody" – 1:39
  12. "Busy Guy" – 1:28
  13. "For Nancy" – 1:27
  14. "It's Complicated" – 1:00
  15. "Kiss Goodbye" – 2:33
  16. "Verso E Prosa" – 1:59
  17. "Meu Passado" – 1:25
  18. "The 'Cowch'" – 2:42
  19. "Three Musketeers" – 2:44
  20. "Christmas" – 2:32
  21. "Gumption" – 3:45
  22. "Cry" – 2:39

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]